مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵۴ — ای ماه چو ابر بس گرستم بی‌تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۰ — ترکی که دلم شاد کند خندهٔ او
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵۷ — با نامحرم حدیث اسرار مگو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵۸ — بر آتش چو دیک تو خود را میجو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵۳ — ای عشرت نزدیک ز ما دور مشو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵۵ — ای مشفق فرزند دو بیتی می‌گو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵۶ — با توست مُراد، از چه رَوی هر سو تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵۹ — بر تختهٔ دل که من نگهبانم و تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵۰ — ای ساقی جان برین خوش آواز برو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵۱ — ای ظلمت شب مانع خورشید مشو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵۲ — ای عارف گوینده، نوائی برگو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۱ — چون پاک شد از رنگ خودی سینهٔ تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۵ — در چرخ نگنجد آنکه شد لاغر تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۹ — رشک آیدم از شانه و سنگ ای دلجو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۷ — درها همه بسته‌اند الا در تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۶ — در کوی خیال خود چه می‌پویی تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۱ — سر رشتهٔ شادیست خیال خوش تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۰ — زاندم که شنیده‌ام نوای غم تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۸ — دل در تو گمان بد برد دور از تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۲ — سوگند بدان روی تو و هستی تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۲ — خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۳ — صد داد همی رسد ز بیدادی تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۳ — داروی ملولی رخ و رخسارهٔ تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۴ — در اصل یکی بُدَست جان من و تو