مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۱ — هان، ای جمال دلبر، ای شاد وقت تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۳۴ — ای دیده من جمال خود اندر جمال تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۰ — ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزو
- غزل شمارهٔ ۲۲۳۵ — آمد خیال آن رخ چون گلستان تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۳۷ — این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو
- غزل شمارهٔ ۲۲۳۶ — جانا توی کلیم و منم چون عصای تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۳۸ — ای کرده چهره تو چو گلنار شرم تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۳۹ — رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۲ — تا که درآمد به باغ چهره گلنار تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۳ — آینهٔ جان شده چهرهٔ تابان تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۴ — سیر نیم سیر نی از لب خندان تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۵ — مطرب مهتاب رو آنچ شنیدی بگو
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۶ — ای سر مردان برگو برگو
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۹ — به وقت خواب بگیری مرا که هین برگو
- غزل شمارهٔ ۲۲۵۲ — بی‌دل شده‌ام بهر دل تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۵۱ — چو از سر بگیرم بود سرور او
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۸ — من آن نیم که بگویم حدیث نعمت او
- غزل شمارهٔ ۲۲۵۳ — نور دل ما روی خوش تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۵۴ — دل من دل من دل من بر تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۵۰ — هزار بار کشیده‌ست عشق‌ِ کافرخو
- غزل شمارهٔ ۲۲۵۶ — به قرار تو او رسد که بود بی‌قرار تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۷ — مرا اگر تو نیابی به پیش یار بجو
- غزل شمارهٔ ۲۲۵۵ — بنشسته به گوشه‌ای دو سه مست ترانه گو
- غزل شمارهٔ ۲۲۵۷ — قلم از عشق بشکند چو نویسد نشان تو