مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۷ — گران جانی مکن ای یار برگو
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۶ — خداوندا چو تو صاحب قران کو
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۸ — در این رقص و در این های و در این هو
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۱ — ای رونق نوبهار برگو
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۹ — بازم صنما چه می‌فریبی تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۳ — ای صید رخ تو شیر و آهو
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۰ — دیدی که چه کرد آن پری رو
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۴ — آن وعده که کرده‌ای مرا کو
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۲ — ای عارف خوش کلام برگو
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۷ — ای خراب اسرارم از اسرار تو اسرار تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۶ — از حلاوت‌ها که هست از خشم و از دشنام او
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۵ — خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مرو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۲ — ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۳ — جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کو
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۸ — جمله خشم از کبر خیزد از تکبر پاک شو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۱ — در گذر آمد خیالش گفت جان این است او
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۹ — ای سنایی عاشقان را درد باید درد کو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۶ — ای برادر عاشقی را درد باید درد کو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۴ — عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۰ — ای صبا بادی که داری در سر از یاری بگو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۵ — دوش خوابی دیده‌ام خود عاشقان را خواب کو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۹ — ای ز رویت تافته در هر زمانی نور نو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۸ — ناله ای کن عاشقانه درد محرومی بگو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۷ — در خلاصه عشق آخر شیوه اسلام کو