مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۱۶۳ — چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۶۷ — دل آتش پذیر از توست برق و سنگ و آهن تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۶۹ — ز مکر حق مباش ایمن اگر صد بخت بینی تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۶۶ — دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۱ — گشته‌ست طپان جانم ای جان و جهان برگو
- غزل شمارهٔ ۲۱۶۴ — اگر بگذشت روز ای جان به شب مهمان مستان شو
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۲ — هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او
- غزل شمارهٔ ۲۱۶۵ — فقیر است او فقیر است او فقیر ابن الفقیر است او
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۳ — چنگ خردم بگسل تاری من و تاری تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۰ — هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۶۸ — نمی‌گفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۶۲ — دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۸ — تو کمترخواره‌ای هشیار می‌رو
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۴ — ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۵ — در خشکی ما بنگر وآن پرده تر برگو
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۰ — از این پستی به سوی آسمان شو
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۹ — تو جام عشق را بستان و می‌رو
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۷ — خزان عاشقان را نوبهار او
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۴ — بیا ای رونق گلزار از این سو
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۳ — به پیشت نام جان گویم زهی رو
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۲ — به پیشت نام جان گویم زهی رو
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۵ — چو بگشادم نظر از شیوه تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۷۶ — آن دلبر عیار جگرخواره ما کو
- غزل شمارهٔ ۲۱۸۱ — دل و جان را طربگاه و مقام او