ادیب صابر
درگذشته ۵۴۶ هجری قمری، ترمذ
زندگی‌نامهٔ ادیب صابر
شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی در خوارزم ماند و اتسز را مدح گفت. اتسز توطئه‌ای برای قتل سنجر ترتیب داده بود. ادیب صابر از آن آگاه شد و سنجر را مطلع کرد و نقشهٔ اتسز باطل گردید. به همین دلیل اتسز دستور داد او را در رود جیحون غرق کردند.
آثار ادیب صابر
شعرهای ادیب صابر
- شمارهٔ ۵۵ — در شد چمن باغ به دیبای ملمع
- شمارهٔ ۵۶ — ای اوج چرخ قصر معالیت را شرف
- شمارهٔ ۵۳ — رویت از روم نشان دارد و زلفت زحبش
- شمارهٔ ۵۴ — شکر بارد همی از ناردانش
- شمارهٔ ۵۲ — ستم کردست بر جانم سر زلف ستمکارش
- شمارهٔ ۵۱ — چو دیده دید بر آن روی آبدار آتش
- شمارهٔ ۴۹ — بسته است رنگ روی مرا بر میان خویش
- شمارهٔ ۵۰ — دیدم کنار خویش تهی از نگار خویش
- شمارهٔ ۵۹ — گر نبودی ماه را بر آسمان هر مه محاق
- شمارهٔ ۶۳ — آمد ز حوت چشمه خورشید در حمل
- شمارهٔ ۶۴ — دهان خزینه گوهر شده ست و گوش صدف
- شمارهٔ ۵۷ — دلم را دیده عاشق کرد عاشق
- شمارهٔ ۵۸ — در این برف و سرما چه چیز است لایق
- شمارهٔ ۶۲ — جز با لب نوشین تو نوشم نشود مل
- شمارهٔ ۶۱ — ای در حسد چشم تو هاروت به بابل
- شمارهٔ ۶۰ — گهی حریف خلافی گهی رفیق وفاق
- شمارهٔ ۶۹ — قد من شد چو دو زلف به خم دوست بخم
- شمارهٔ ۶۵ — مرا بگوی در آن نار دانه به دو نیم
- شمارهٔ ۷۲ — وقت بهار نو صفت نو بهار کن
- شمارهٔ ۶۶ — رخت به باغ ارم ماند ای بدیع صنم
- شمارهٔ ۷۰ — لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین
- شمارهٔ ۷۱ — بهشت گشت به اردیبهشت و فروردین
- شمارهٔ ۶۷ — بستد ز من آن پسته‌دهن دل به دو بادام
- شمارهٔ ۶۸ — چه جوهر است که ماند به چرخ آینه فام