ادیب صابر
درگذشته ۵۴۶ هجری قمری، ترمذ
زندگی‌نامهٔ ادیب صابر
شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی در خوارزم ماند و اتسز را مدح گفت. اتسز توطئه‌ای برای قتل سنجر ترتیب داده بود. ادیب صابر از آن آگاه شد و سنجر را مطلع کرد و نقشهٔ اتسز باطل گردید. به همین دلیل اتسز دستور داد او را در رود جیحون غرق کردند.
آثار ادیب صابر
شعرهای ادیب صابر
- شمارهٔ ۷۸ — گفتم رسید ماه بزرگ ای رخت چو ماه
- شمارهٔ ۷۶ — ای تو را مملکت حسن شده زیر نگین
- شمارهٔ ۸۰ — نبید روشن و آواز رود و روی چو ماه
- شمارهٔ ۷۹ — ای با تو دلم همه وفا کرده
- شمارهٔ ۷۷ — روی زرینم از اندیشه سیمین بر او
- شمارهٔ ۷۴ — فروغ لاله و بوی گل و نسیم سمن
- شمارهٔ ۷۳ — آمد شکسته دل شده با زلف پرشکن
- شمارهٔ ۷۵ — جهان جوان شد از این نوبهار تازه جوان
- شمارهٔ ۸۱ — ای قامتت قیامت سرو چمن شده
- شمارهٔ ۸۲ — ای زرخسار تو در دی تازه گلزار آمده
- شمارهٔ ۸۵ — صحن چمن که خرم و زیبا شود همی
- شمارهٔ ۸۴ — نباشی یک زمان از عشق خالی
- شمارهٔ ۸۷ — اگر به صورت روی تو آفتابستی
- شمارهٔ ۸۸ — نیسان نسیم باغ معنبر کند همی
- شمارهٔ ۸۶ — ای زلف یار من زرهی یا زره گری
- شمارهٔ ۸۳ — عشقت ز بس که شعبده پیدا کند همی
- شمارهٔ ۹۳ — زلف به شانه زنی و طره فشانی
- شمارهٔ ۹۵ — گر صد یک از جمال تو در مشتریستی
- شمارهٔ ۹۰ — ای زلف دلبر من دلبند و دلگسلی
- شمارهٔ ۸۹ — نیکوی بر توست عاشق دیگران بر نیکوی
- شمارهٔ ۹۲ — بهار لاله رخساری نگار سرو بالایی
- شمارهٔ ۹۶ — زهی زقد و رخت سرو و لاله را خجلی
- شمارهٔ ۹۴ — تنم به مهر اسیر است و دل به عشق فدی
- شمارهٔ ۹۱ — گر نه بر آن روی چو دیباستی