سیف فرغانی
زندگی‌نامهٔ سیف فرغانی
سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه اشعار او از غزل و فصیده و قطعه و رباعی حدود ده الی یازده هزار بیت است. وی ارادتی وافر به سعدی داشته و بین آن دو مکاتباتی نیز بوده است. این شاعر بزرگوار در سال ۷۴۹ هجری در یکی از خانقاه های آقسرا وفات یافت. قصیدهٔ او که با مصرع «هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد» آغاز می‌شود و گویا خطاب به مغولان مهاجم سروده شده از اشعار معروف این شاعر آزاده است
آثار سیف فرغانی
شعرهای سیف فرغانی
- شمارهٔ ۱۱۹ - کتب الی صدیق ارسل الیه کتابا و هوالشیخ نورالدین بن الشیخ محمود ادام الله برکتهما — با حسن چو لطف یار کردی
- شمارهٔ ۱۲۰ — ای فرستاده به داعی استری
- شمارهٔ ۱۲۲ — ای تن‌آرامی که خون جان به گردن می‌بری
- شمارهٔ ۱۲۳ — در باغ دهر چون گل گر سر به سر جمالی
- شمارهٔ ۱۲۴ — نام تو چون بر زبان آید همی
- شمارهٔ ۱۱۷ — زهی ز طرهٔ تو آفتاب در سایه
- شمارهٔ ۱۲۱ — ای ز بازار جهان حاصل تو گفتاری
- شمارهٔ ۱۱۸ — ای دل بنه سر و مکش از کوی یار پای
- شمارهٔ ۱۲۵ - قطعه — مال دنیا به آخرت نرود
- شمارهٔ ۱۲۸ — گر خوهی ای محتشم کز جمع درویشان شوی
- شمارهٔ ۱۳۲ — گرت از سیم زبانست و سخن زر گویی
- شمارهٔ ۱۲۹ — قرآن چه بود مخزن اسرار الهی
- شمارهٔ ۱۳۰ — ای صبا با دمِ من کن نفسی همراهی
- شمارهٔ ۱۲۷ — ملک دنیا و مردمان در وی
- شمارهٔ ۱۳۱ — ای زبدهٔ جهان ز جهان نازنین تویی
- شمارهٔ ۱۲۶ — دلبرا تا تو یار خویشتنی