شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- شمارهٔ ۲۵۳ — وجود علم و عمل چون عطای حضرت اوست
- شمارهٔ ۲۵۴ — وقت آن آمد که پروازی کنم
- شمارهٔ ۲۴۷ — نقطه ای که الف نقش بست
- شمارهٔ ۲۴۸ — نه اسقاط و نه اثبات است اینجا
- شمارهٔ ۲۴۹ — نه فقر بماند و غنا هم
- شمارهٔ ۲۵۱ — نور خود در نار موسی را نمود
- شمارهٔ ۲۵۰ — نور اللّه رسید و ظلمت رفت
- شمارهٔ ۲۵۲ — نیست ما را روز بر کس بوسهٔ ما طرح نیست
- شمارهٔ ۲۵۹ — هر چه داری به عشق او در باز
- شمارهٔ ۲۶۱ — هر دم تویی در چشم من هم خویش را هم خود ببین
- شمارهٔ ۲۶۲ — هر زمان صنعی نماید در نظر
- شمارهٔ ۲۶۰ — هر چه داریم ما از او داریم
- شمارهٔ ۲۵۷ — هر چند رئیس ما گزیر است
- شمارهٔ ۲۵۶ — ها نظر کن که در نظر دارم
- شمارهٔ ۲۵۸ — هر چه باشند ما همان باشیم
- شمارهٔ ۲۵۵ — ویران شده از رئیس ده ده
- شمارهٔ ۲۶۵ — هر کسی را که باشدش سر کل
- شمارهٔ ۲۶۶ — هر کسی کو دلیل او باشد
- شمارهٔ ۲۶۷ — هر که او رو ز غیر او برتافت
- شمارهٔ ۲۷۰ — هر که دریافت آن از انسان است
- شمارهٔ ۲۶۹ — هر که در بند نفس حیوان است
- شمارهٔ ۲۶۳ — هر کجا صورت بود معنی بود
- شمارهٔ ۲۶۸ — هر که بر نور رفت و باز آمد
- شمارهٔ ۲۶۴ — هر کس که به قول خویش ثابت ناید