شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- شمارهٔ ۲۲۸ — مشکل ما جمله حلوا کرده‌اند
- شمارهٔ ۲۲۷ — مژدگانی که روز عید آمد
- شمارهٔ ۲۲۳ — محو ما شد قطره و دریا و جو
- شمارهٔ ۲۳۰ — مقصود ز بندگان همه خدمت اوست
- شمارهٔ ۲۲۹ — معانی خوشی جانا بیان کن
- شمارهٔ ۲۲۵ — مرشدی کو خبیر این راه است
- شمارهٔ ۲۲۶ — مرغکی سرگشته گردد کو به کو
- شمارهٔ ۲۲۴ — مخلصانه به صدق بی اکراه
- شمارهٔ ۲۳۳ — من سوخته‌ام بقیه‌ای گر یابی
- شمارهٔ ۲۳۵ — می به رندان ده به زاهد می مده
- شمارهٔ ۲۳۴ — موج و بحر و حباب ای دانا
- شمارهٔ ۲۳۶ — می دار به دست خود ترازو
- شمارهٔ ۲۳۷ — نام نیک است یادگار بشر
- شمارهٔ ۲۳۱ — مقصود من تویی چه کنم نعمت بهشت
- شمارهٔ ۲۳۸ — نان گندم نزد آدم خوش بود
- شمارهٔ ۲۳۲ — ملکوتست عالم ارواح
- شمارهٔ ۲۴۳ — نشان زمرهٔ جنت چهار است
- شمارهٔ ۲۴۴ — نعمت‌اللّه را طلب کن از خدا
- شمارهٔ ۲۴۶ — نقش و خیالی است حدوث از قدیم
- شمارهٔ ۲۴۵ — نعمت‌اللّه نعمتی دارد تمام
- شمارهٔ ۲۳۹ — نبی بیت اللّه و بابش علی دان
- شمارهٔ ۲۴۰ — نزد ما او خلیفة‌اللّه است
- شمارهٔ ۲۴۲ — نشان جملهٔ مردم همین است
- شمارهٔ ۲۴۱ — نشان اهل دوزخ نیز چار است