فرخی یزدی

زندگی‌نامهٔ فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

آثار فرخی یزدی

• فرخی یزدی
  • دیوان اشعار

شعرهای فرخی یزدی

• شمارهٔ ۳۱ — تا خدمت ابناء بشر پیشه ماست
• شمارهٔ ۳۲ — قانون که اصول واجب التعظیم است
• شمارهٔ ۳۰ — آئینه حق نما دل خسته ماست
• شمارهٔ ۳۳ - کابینهٔ مستوفی‌الممالک — کابینه ما اگرچه بی‌تصمیم است
• شمارهٔ ۳۴ — امسال بهار جشن می خواران است
• شمارهٔ ۳۵ — دل خسته ز آزار دل‌آزاران است
• شمارهٔ ۲۸ — طوفان که ز راستی به عالم علم است
• شمارهٔ ۲۹ — در کشور ما که مهد اندوه و غم است
• شمارهٔ ۳۸ — چون ابر بهار چشم خون بار من است
• شمارهٔ ۳۹ — دریای پر آب چشم نمناک من است
• شمارهٔ ۴۳ — چون موجد آزادی ما قانون است
• شمارهٔ ۴۱ — چون پرده خون دامن رنگین من است
• شمارهٔ ۴۲ — آن سان که ستاره در سما افزون است
• شمارهٔ ۳۷ — هر چند که پشت خم تخت من است
• شمارهٔ ۳۶ — گر طالب صلح نامه طوفان است
• شمارهٔ ۴۰ — تا عمر بود، درستی آئین من است
• شمارهٔ ۵۰ — تشکیل جهان ز روی بی انصافی است
• شمارهٔ ۵۱ — عالم همه عابدند و معبود یکی است
• شمارهٔ ۴۵ - صندوق آرا — صندوقچه‌ای که جای آرا شده است
• شمارهٔ ۴۴ - انتقادی نسبت به مستشاران آمریکایی — این غنچهٔ نوشکفته، خوش وا شده است
• شمارهٔ ۴۷ - عدلیه — تا بخت من و تو خواب‌تر از همه است
• شمارهٔ ۴۸ — در ملک جهان زوال مال همه است
• شمارهٔ ۴۶ - عدلیه — منصور که در عدلیه قادر شده است
• شمارهٔ ۴۹ — دنیا چو یکی خانه و جای همه است