فیاض لاهیجی

زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.

آثار فیاض لاهیجی

• فیاض لاهیجی
  • دیوان اشعار

شعرهای فیاض لاهیجی

• شمارهٔ ۱۰ — ماه رمضان عجب مه روح‌فزاست
• شمارهٔ ۱۱ — ماییم که بی‌تکلّفی‌ها فن ماست
• شمارهٔ ۱۲ — درد تو تلافی تن آسانی‌هاست
• شمارهٔ ۷ — فیاض ازل که بزم هستی آراست
• شمارهٔ ۱۳ — در پیش کسی که علم و دانش بابست
• شمارهٔ ۱۴ — در گلشن عشق خرمی نایابست
• شمارهٔ ۸ — از ناز قضا چو چهرة حسن آراست
• شمارهٔ ۹ — هر چند که دل لبالب از نور خداست
• شمارهٔ ۱۵ — امشب ز غمت روح و روانم می‌سوخت
• شمارهٔ ۱۶ — فیّاض بیا که عشق بارت دادست
• شمارهٔ ۱۷ — ای شعله ز دست خوی بیدادگرت
• شمارهٔ ۱۸ — امروز که دیدار تو ما را عیدست
• شمارهٔ ۱۹ — فیّاض دگر عشق عبارت دادست
• شمارهٔ ۲۰ — آنرا که به اوصاف تو دید دگرست
• شمارهٔ ۲۱ — آنم که ز خرّمی دلم را عارست
• شمارهٔ ۲۲ — دل بست به خود تارِ تعلّق ز نخست
• شمارهٔ ۲۶ — حسرت غم دیرینه دوا نتوانست
• شمارهٔ ۲۵ — آهم ز دل زبانه فرسود نشست
• شمارهٔ ۲۷ — دور افکندن نشانة خواستن است
• شمارهٔ ۲۴ — فیّاض کجایی که مرا حال خوشست
• شمارهٔ ۲۳ — هر کس که تعلّقش به هستی بیش است
• شمارهٔ ۲۹ — بگذر ز ره و رسم، سعادت اینست
• شمارهٔ ۲۸ — عشق است میی که ساقیش عرفانست
• شمارهٔ ۳۰ — چون در شب معراج نبی همّت بست