غالب دهلوی
زاده ۱۲۱۲ – درگذشته ۱۲۸۵ هجری قمری، آگره
زندگینامهٔ غالب دهلوی
میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسیگوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبهقاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبانزادگان و کشاورزان سمرقند و ترکزبان بودهاند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشتههای خود از واژههای فارسی سره و همچنین واژههای دساتیری نیز استفاده مینمود. ادب و فلسفه و عرفان موضوعات بیشتر نوشتههای غالب را تشکیل میدهند.
آثار غالب دهلوی
شعرهای غالب دهلوی
- شمارهٔ ۱۰۹ — جانی ست مرا ز غم شماری در وی
- شمارهٔ ۱۱۰ — گویند جهانیان دورویند، مگوی
- شمارهٔ ۱۰۷ — آنی تو که شخص مردمی را چشمی
- شمارهٔ ۱۰۸ — در کلبه من اگر غباری بینی
- شمارهٔ ۱۱۲ — دارم دل شاد و دیده بینایی
- شمارهٔ ۱۱۱ — یارب تو کجایی که به ما زر ندهی