کلیم
زندگی‌نامهٔ کلیم
ابوطالب کلیم همدانی یا کلیم کاشانی (زاده به سال ۹۹۰ هجری قمری در همدان، درگذشته به سال ۱۰۶۱ هجری قمری در کشمیر) شاعر بزرگ قرن یازدهم هجری است. اصل وى از همدان بود و از این جهت در تذکره‌ها از او با نام کلیم همدانی نیز یاد شده اما چون بیشتر در کاشان اقامت داشت به کلیم کاشانى معروف است. وی پس از تحصیل در کاشان و شیراز در زمان پادشاهی جهانگیر گورکانی به دکن هند رفت و تحت ملازمت شاهنواز خان خواجه سعدالدین عنایت اللَّه شیرازى، وکیل السلطنهٔ ابراهیم عادلشاه ثانى بیجاپورى قرار گرفت و در مدح او شعر گفت. وى در سال ۱۰۲۸ هجری قمری، بعد از فوت شاهنواز خان به وطن بازگشت و بعد از دو سال اقامت در وطن دوباره به هندوستان رفت و با میرجملهٔ شهرستانى متخلص به روح الامین، معاشر شد و در مدح او نیز قصایدى غرا سرود. سپس نزد پادشاه وقت گورکانی شاه جهان تقرب یافت و از جانب او به لقب ملک الشعرایى نایل آمد و مدتى به همراه شاه جهان به کشمیر رفت. کلیم کاشانی در کشمیر درگذشت و در کنار قبر محمدقلى سلیم به خاک سپرده شد.
آثار کلیم
شعرهای کلیم
- شمارهٔ ۷ - بجهت نقش کردن بر حاشیه سراپرده شاهی — برای سراپرده اش آفتاب
- شمارهٔ ۶ - برای نقش کردن بر حاشیه جلد کتابی که صدف کاری شده بوده است — چو دست قضا نقش این جلد بست
- شمارهٔ ۲ - کتابخانه دولتخانه اکبرآباد — ازین دلگشا قصر عالی بنا
- شمارهٔ ۱ - کتابه قصر «دل افروز» و تاریخ بنای آن — زهی دلنشین قصر آراسته
- شمارهٔ ۴ - تعریف جنگ فیل شاهزاده اورنگ زیب — بمهمانی گوش ارباب هوش
- شمارهٔ ۵ - تعریف قحط دکن — چو اقبال از نظام الملک برگشت
- شمارهٔ ۳ - تعریف اکبرآباد و باغ جهان آرا — خوشا هندوستان مأوای عشرت
- شمارهٔ ۱۳ - ایضا له — ندارد شش جهت چون این مثمن
- شمارهٔ ۱۴ - وله ایضا — نشیمن که دید اینچنین دلپذیر
- شمارهٔ ۸ - برای نقش کردن بر دور سپر پادشاهی — پیش رخ شه نه سپر شد حجاب
- شمارهٔ ۱۵ - وله ایضا — کلید سخن را چو پیدا کنم
- شمارهٔ ۱۲ - در وصف قصر پادشاهی — زهی دولتسرای آتش افروز
- شمارهٔ ۹ - در شکستن دست خود گفته — کیم من داغداری از زمانه
- شمارهٔ ۱۰ - در تعریف اسب و توصیف بیماری او — مرا تا افکند هر روز جائی
- شمارهٔ ۱۱ - کتابه عمارت شاهنواز خان (از امرای شاه جهان) — زهی قصری که گردونت دهد باج
- شمارهٔ ۱۷ - کتابه دولتخانه صفاپور — زهی دلکش بنای چرخ پایه
- شمارهٔ ۲۲ - تعریف بارندگی و گل و لای دامن کوه کشمیر — در دامن کوه عیش احباب
- شمارهٔ ۱۹ - کتابه حمام پادشاهی — زهی از تو روی طراوت سفید
- شمارهٔ ۲۱ - کتابه دولتخانه پادشاهی — زهی دلنشین قصر خاطر فریب
- شمارهٔ ۲۰ - کتابه عمارت لاهور — زهی دلگشا قصر خاطرپسند
- شمارهٔ ۱۸ - کتابه عمارت باغ فیض بخش — زهی دلربا قصر آراسته
- شمارهٔ ۱۶ - درتعریف کشمیر — دگر بخت از در یاری برآمد
- شمارهٔ ۲۳ - داستان سرکوبی و قتل ججهار سنکهه بندئله به سرداری اورنگ زیب پسر شاه جهان که بعد از وی بسلطنت نشست — کسی را بخت چون بردارد از خاک
- شمارهٔ ۳ - ترکیب بند در تهنیت نوروز و مدح شاه جهان — باد نوروزی ببستان مژده ها آورده است