منوچهری دامغانی
زندگی‌نامهٔ منوچهری
ابوالنجم احمد بن قوص بن احمد دامغانی شاعر نیمهٔ اول قرن پنجم هجری قمری است. وی پس از تحصیل علوم و فضایل به خدمت امیر منوچهر فلک المعالی پسر شمس المعالی امیرقابوس وشمگیر والی گرگان رسید و به همین جهت تخلص منوچهری را اختیار کرد. وی بر ادب عربی و اشعار شاعران عرب و بر احوال و آثار شاعران پارسی احاطه داشت و نیز بر علوم دینی واقف بود و در دربار سلطان محمود غزنوی منزلتی والا داشت. وی ظاهراً مبتکر مسمط است. دیوان او مکرر به طبع رسیده و قریب به سه هزار بیت دارد. وفات او به سال ۴۳۲ هجری قمری اتفاق افتاده است و گویا در جوانی وفات یافته است.
آثار منوچهری
شعرهای منوچهری
- شمارهٔ ۷۸ — گرفتمت که رسیدی بدانچه می‌طلبی
- شمارهٔ ۷۹ — نوای تو ای خوب ترک نوآیین
- شمارهٔ ۷۶ - در وصف بهار و مدح میرکامگار — اندر آمد نوبهاری چون مهی
- شمارهٔ ۷۴ - در مدح فضل‌بن محمد حسینی — یکی سخنت بگویم گر از رهی شنوی
- شمارهٔ ۷۵ - در وصف اسب و مدح شهریار — آفرین زان مرکب شبدیز فعل رخش خوی
- شمارهٔ ۷۷ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — ای ترک من امروز نگویی به کجایی
- شمارهٔ ۷۳ - در مدح خواجه ابوسهل زوزنی — نوروز روزگار نشاطست و ایمنی
- شمارهٔ ۱ - در وصف خزان و مدح سلطان مسعود غزنوی — خیزید و خز آرید که هنگام خزانست
- شمارهٔ ۳ - در تهنیت عید و مدح سلطان مسعود غزنوی — نوروز بزرگم بزن ای مطرب، امروز
- شمارهٔ ۵ - در مدح خواجه خلف، روح‌الرسا ابوربیع بن ربیع — سبحان‌الله جهان نبینی چون شد
- شمارهٔ ۴ - مسمط چهارم — بوستانبانا امروز به بستان بده‌ای؟
- شمارهٔ ۲ - در وصف بهار و مدح ابوحرب بختیار محمد — آمده نوروز هم از بامداد
- شمارهٔ ۶ - در وصف خزان و مدح سلطان مسعود غزنوی — باز دگر باره مهر ماه در آمد
- شمارهٔ ۷ - در وصف صبوحی — آمد بانگ خروس مؤذن میخوارگان
- شمارهٔ ۸ - در وصف بهار و مدح محمدبن نصر سپهسالار خراسان — آمد بهار خرم و آورد خرمی
- شمارهٔ ۹ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — بوستانبانا! حال و خبر بستان چیست
- شمارهٔ ۱۱ - در تهنیت جشن مهرگان و مدح سلطان مسعود غزنوی — شاد باشید که جشن مهرگان آمد
- شمارهٔ ۱۰ - در وصف خزان و مدح سلطان مسعود غزنوی — آب آنگور بیارید که آبانماهست
- رباعی شمارهٔ ۱ — هر کار که هست جز به کام تو مباد
- رباعی شمارهٔ ۲ — دولت همه ساله بی‌جلال تو مباد
- رباعی شمارهٔ ۳ — تاریک شد از مهرِ دل‌افروزم روز
- رباعی شمارهٔ ۶ — مسعود جهان‌دار چو مسعود ملک
- رباعی شمارهٔ ۴ — ای کرده سپاه اختران یاری تو
- رباعی شمارهٔ ۵ — در بندم از آن دو زلف بند اندر بند