منوچهری دامغانی
زندگی‌نامهٔ منوچهری
ابوالنجم احمد بن قوص بن احمد دامغانی شاعر نیمهٔ اول قرن پنجم هجری قمری است. وی پس از تحصیل علوم و فضایل به خدمت امیر منوچهر فلک المعالی پسر شمس المعالی امیرقابوس وشمگیر والی گرگان رسید و به همین جهت تخلص منوچهری را اختیار کرد. وی بر ادب عربی و اشعار شاعران عرب و بر احوال و آثار شاعران پارسی احاطه داشت و نیز بر علوم دینی واقف بود و در دربار سلطان محمود غزنوی منزلتی والا داشت. وی ظاهراً مبتکر مسمط است. دیوان او مکرر به طبع رسیده و قریب به سه هزار بیت دارد. وفات او به سال ۴۳۲ هجری قمری اتفاق افتاده است و گویا در جوانی وفات یافته است.
آثار منوچهری
شعرهای منوچهری
- شمارهٔ ۳۰ — با رخت ای دلبر عیار یار
- شمارهٔ ۳۱ — به دهقان کدیور گفت انگور
- شمارهٔ ۲۶ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — صنما بی تو دلم هیچ شکیبا نشود
- شمارهٔ ۲۷ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — ابر آذاری برآمد از کران کوهسار
- شمارهٔ ۲۹ - در وصف بهار و مدح خواجه علی‌بن محمد — هنگام بهارست و جهان چون بت فرخار
- شمارهٔ ۲۵ - در وصف بهار و مدح خواجه طاهر — باد نوروزی همی در بوستان سامر شود
- شمارهٔ ۲۸ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — بر لشکر زمستان نوروز نامدار
- شمارهٔ ۳۲ - در تهنیت نوروز و مدح خواجه ابوالقاسم کثیر — نوروز فرخ آمد و نغز آمد و هژیر
- شمارهٔ ۳۴ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — عاشقا رو دیده از سنگ و دل از فولاد ساز
- شمارهٔ ۳۹ - در مدح اسپهبد — بینی آن ترکی که او چون برزند بر چنگ، چنگ
- شمارهٔ ۳۶ - در مدح خواجه ابوالعباس — بیار ساقی زرین نبید و سیمین کاس
- شمارهٔ ۳۸ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — ای خداوند خراسان و شهنشاه عراق
- شمارهٔ ۳۷ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — سمنبوی آن سر زلفش که مشکین کرد آفاقش
- شمارهٔ ۳۳ - در وصف بهار و مدح شهریار — نوبهار آمد و آورد گل تازه فراز
- شمارهٔ ۴۰ — نوبهار از خوید و گل‌آراست گیتی رنگ رنگ
- شمارهٔ ۳۵ - در مدح خواجه احمد عبدالصمد وزیر سلطان مسعود — آمدت نوروز و آمد جشن نوروزی فراز
- شمارهٔ ۴۶ — ای دل چو هست حاصل کار جهان عدم
- شمارهٔ ۴۳ — می ده پسرا! برگل، گل چون مل و مل چون گل
- شمارهٔ ۴۵ — خیز بترویا! تا مجلس زی سبزه بریم
- شمارهٔ ۴۷ — ای بت زنجیر جعد، ای آفتاب نیکوان
- شمارهٔ ۴۱ — شبی دراز، می سرخ من گرفته به چنگ
- شمارهٔ ۴۴ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — آمد نوروز ماه با گل سوری به هم
- شمارهٔ ۴۲ - در مدح وزیر سلطان مسعود غزنوی — الا یا خیمگی! خیمه فروهل
- شمارهٔ ۴۸ - در مدح منوچهربن قابوس — برآمد ز کوه ابر مازندران