منوچهری دامغانی
زندگی‌نامهٔ منوچهری
ابوالنجم احمد بن قوص بن احمد دامغانی شاعر نیمهٔ اول قرن پنجم هجری قمری است. وی پس از تحصیل علوم و فضایل به خدمت امیر منوچهر فلک المعالی پسر شمس المعالی امیرقابوس وشمگیر والی گرگان رسید و به همین جهت تخلص منوچهری را اختیار کرد. وی بر ادب عربی و اشعار شاعران عرب و بر احوال و آثار شاعران پارسی احاطه داشت و نیز بر علوم دینی واقف بود و در دربار سلطان محمود غزنوی منزلتی والا داشت. وی ظاهراً مبتکر مسمط است. دیوان او مکرر به طبع رسیده و قریب به سه هزار بیت دارد. وفات او به سال ۴۳۲ هجری قمری اتفاق افتاده است و گویا در جوانی وفات یافته است.
آثار منوچهری
شعرهای منوچهری
- شمارهٔ ۴۹ - در وصف شراب فرماید — ای باده! فدای تو همه جان و تن من
- شمارهٔ ۵۴ - در مدح شهریار — رسم بهمن گیر و از نو تازه کن بهمنجنه
- شمارهٔ ۵۲ - در شکایت از حسودان و دشمنان خود می‌فرماید — حاسدان بر من حسد کردند و من فردم چنین
- شمارهٔ ۵۵ - در شکرگزاری عید و مدح خواجه محمد — ماه رمضان رفت و مرا رفتن او به
- شمارهٔ ۵۳ — فغان ازین غراب بین و وای او
- شمارهٔ ۵۶ - در وصف جشن مهرگان و مدح ابوحرب بختیار — برخیز هان ای جاریه، می در فکن در باطیه
- شمارهٔ ۵۰ - در لغز شمع و مدح حکیم عنصری — ای نهاده بر میان فرق جان خویشتن
- شمارهٔ ۵۱ - در مدح علی‌بن محمد — شبی گیسو فروهشته به دامن
- شمارهٔ ۵۸ — خوشا قدح نبیذ بوشنجه
- شمارهٔ ۵۷ — نبیذ پیش من آمد به شاطی برکه
- شمارهٔ ۶۰ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — ای لعبت حصاری، شغلی دگر نداری
- شمارهٔ ۶۱ - در مدح سلطان مسعود غزنوی — خواهم که بدانم من جانا که چه خوداری
- شمارهٔ ۶۴ - در صنعت «جمع و تقسیم» و مدح فرماید — بزن ای ترک آهو چشم آهو از سر تیری
- شمارهٔ ۶۲ - در وصف نوروز و مدح (ملک محمد) قصری — نوروز درآمد ای منوچهری
- شمارهٔ ۵۹ - در مدح خواجه طاهر — بینی آن بیجاده عارض لعبت حمری قبای
- شمارهٔ ۶۳ - در مدح شیخ العمید(ابوسهل زوزنی) — چنین خواندم امروز در دفتری
- شمارهٔ ۷۲ - در مدح ابوالحسن عمرانی — صنما! گرد سرم چند همی‌گردانی
- شمارهٔ ۶۸ - در مدح فضل بن محمد حسینی — به نام خداوند یزدان اعلی
- شمارهٔ ۷۰ - در وصف بهار و مدح ابو حرب بختیار محمد — نوروز، روزگار مجدد کند همی
- شمارهٔ ۶۶ - در مدح ابوالحسن بن علی‌بن موسی — رفت سرما و بهار آمد چون طاووسی
- شمارهٔ ۶۵ — بساز چنگ و بیاور دوبیتی و رجزی
- شمارهٔ ۶۹ — نوروز برنگاشت به صحرا به مشک و می
- شمارهٔ ۶۷ - در شرح شکایت — گاه توبه کردن آمد از مدایح و ز هجی
- شمارهٔ ۷۱ - درمدح علی‌بن عمران — جهانا چه بدمهر و بدخو جهانی