اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹ — ای چرخ ز مهر زیر میغت برده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱ — دایم ز قدت گلها راست همه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰ — ای خط تو گرد لاله وشم آورده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲ — یک شهر بجست و جوی آن دوست همه
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵ — گفتم: دلت ار با من شیداست بگو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶ — در زیر دو ابروی کژت پیوسته
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸ — ای تن، دل خود به روی چون ماهش ده
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷ — ای راه خلل ز چار قسمت بسته
- رباعی شمارهٔ ۱۶۹ — تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰ — اقبال سعادت به ازینت بودی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳ — چون دوست نماند دل و جانیم همه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴ — ای لاف زنان را همه بویی ز تو نه
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵ — آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رای
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶ — بر برگ گل آن سه خال کانداخته‌ای
- رباعی شمارهٔ ۱۶۷ — آن درد، که با پای تو کرد آن چستی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۸ — در عشق تو از سر بنهادم هستی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲ — آن زلف،که دارد از تو برخورداری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱ — یارا، گر از آن شربت شافی داری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۵ — تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳ — گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۴ — ترسم رسد از من به تو آهی روزی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۶ — ای خاک تو آب سبزه زار صافی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۷ — بد خلق مباش، کز خوشی و امانی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۸ — تا چند گریزم و به نازم خوانی؟