اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- بخش ۹۳ - در خاصیت گوشه گرفتن — خوبرویان چو رخ همی پوشند
- بخش ۹۲ - در فضیلت بی‌خوابی — عز ناخفتن، ار تو هستی کس
- بخش ۹۴ - در صفت خاموشی — از خموشی رسیده‌اند وز سیر
- بخش ۹۵ - در زهد — زهدت آن باشد، ای سعادت جوی
- بخش ۹۶ - در اخلاص — به ریا روی در خدای مکن
- بخش ۹۸ - در توکل — یاری از غیر حق نه از دینست
- بخش ۹۱ - در فایدهٔ جوع — قوت دل ز عقل و جان باشد
- بخش ۹۷ - در صفت زرق و ریا و ارباب آن — سخنی کز سر معامله نیست
- بخش ۱۰۳ - در شکر — شکر کن، تا شکر مذاق شوی
- بخش ۱۰۱ - در خطر مخلصان و نازکی آداب عبودیت و وقت آزمایش‌های حق سبحانه — مخلصانی که در مراقبتند
- بخش ۱۰۰ - در ستایش اهل رضا و خرسندی — حبذا! مفلسان آواره
- بخش ۱۰۵ - در معنی دل — عرش رحمن دلست، اگر دانی
- بخش ۱۰۲ - مثال — هم چو شمع از غمت بسوزاند
- بخش ۹۹ - در صبر و تسلیم — زمره‌ای از بلا هلاک شوند
- بخش ۱۰۶ - در تحقیق دل و نفس به مذهب اهل سلوک — عقل را دل گزیده فرزندیست
- بخش ۱۰۴ - در مرتبهٔ عقل و جان — پیش ازین آدمی و این آدم
- بخش ۱۱۱ - در تحقیق زیارت قبور — نور با جان اگر چه همرنگست
- بخش ۱۱۲ - در تصدیق کرامات اولیا — قوت نفس را مقاماتست
- بخش ۱۱۴ - در صفت ارشاد پیر — اول استاد، پس گهر سفتن
- بخش ۱۱۳ - در حقیقت اجابت دعا — گر دعا جمله مستجاب شدی
- بخش ۱۱۰ - در توحید — بینش اوست غایت عرفان
- بخش ۱۰۸ - در معنی سماع — عاشقی کو سخن باو شنود
- بخش ۱۰۷ - در عشق — عشق و دل را یک اختیار بود
- بخش ۱۰۹ - در صفت عارف و عرفان — از در معرفت مگردان روی