اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- بخش ۱۱۸ - در سبب مرگ طبیعی — پیش ازین کردمت ز حال آگاه
- بخش ۱۲۱ - در عروج روح به عالم اصلی — پدری داری اندرین بالا
- بخش ۱۲۲ - حکایت — بود روزی مسیح و یارانش
- بخش ۱۱۷ - دور سوم در شرح معاد خلایق و احوال آخرت — مرکب راه را فرو کش تنگ
- بخش ۱۲۰ - در تدبیر این سفر — گر مریدی ز دار دور شود
- بخش ۱۱۶ - در منع تقلید — پی تقلید رفتن از کوریست
- بخش ۱۱۹ - در ذکر معاد و تجرد کلی — چون تعلق برید جان از جسم
- بخش ۱۱۵ - در شرح حال اهل زرق و تلبیس — همه روی زمین نفاق گرفت
- بخش ۱۲۳ - درتحقیق وصول عرفی — عشق از آنسوی عقل گیرد دوست
- بخش ۱۲۶ - حکایت — شد غلام ملک به می خوردن
- بخش ۱۳۰ - در اعتقاد خود گوید — با چنین فقر و این تهی دستی
- بخش ۱۲۴ - در بیان علومی که همراه نفس شوند — در قیامت کجا رود با نفس؟
- بخش ۱۲۹ - در معذرت و فروتنی خود و تاریخ کتاب — خاطر پاک ساکنان قبور
- بخش ۱۲۷ - در معارج ارواح و ابدان و عذاب ایشان — ورندارد ز دین و دانش بهر
- بخش ۱۲۵ - درصفت بهشت و مراتب آن — چون بمیری ازین جواهر خمس
- بخش ۱۲۸ - خطاب به خواجه غیاث‌الدین محمد — ای شب و روز عالم از تو بساز
- بخش ۱۳۱ - دعا و ختم کتاب — یارب، این نوبر نو آیین را
- غزل شمارهٔ ۲ — سلام علیک، ای نسیم صبا
- غزل شمارهٔ ۷ — چگونه دل نسپارم به صورت تو، نگارا؟
- غزل شمارهٔ ۱ — ماییم و سرکویی، پر فتنهٔ ناپیدا
- غزل شمارهٔ ۴ — قراری چون ندارد جانم اینجا
- غزل شمارهٔ ۵ — شب و روز مونس من غم آن نگار بادا
- غزل شمارهٔ ۶ — پیر ریاضت ما عشق تو بود، یارا
- غزل شمارهٔ ۳ — گر تو طالب عشقی، غم دمادم است اینجا