مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۹ — که بوده است تو را دوش یار و همخوابه
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۴ — ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخره
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۳ — ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۶ — ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۲ — باده بده ساقیا عشوه و بادم مده
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۵ — ای همه منزل شده از تو ره بی‌رهه
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۷ — زهی لواء و علم لا اله الا الله
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۸ — چو آفتاب برآمد ز قعر آب سیاه
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۱ — دلم چو دیده و تو چون خیال در دیده
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۰ — مقام خلوت و یار و سماع و تو خفته
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۲ — چو مست روی توام ای حکیم فرزانه
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۳ — عجب دلی که به عشق بت است پیوسته
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۸ — ای جان ای جان فی ستر الله
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۳ — یا رشا فدیته من زمن رایته
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۷ — خلاصه دو جهان است آن پری چهره
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۴ — ز لقمه‌ای که بشد دیده تو را پرده
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۵ — تو دیده گشته و ما را بکرده نادیده
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۶ — برو برو که به بز لایق است بزغاله
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۰ — آمد آمد نگار پوشیده
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۱ — مطرب جان‌های دل برده
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۹ — خوش بود فرش تن نور دیده
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۵ — طوبی لمن آواه سر فؤاده
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۴ — هل طربا لعاشق وافقه زمانه
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۲ — رخ نفسی بر رخ این مست نه