مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۸ — صد خمار است و طرب در نظر آن دیده
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۱ — عشق بین با عاشقان آمیخته
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۹ — بده آن باده جانی، که چنانیم همه
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۶ — قرابه‌بازِ دانا هش‌دار آبگینه
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۳ — عشق تو از بس کشش جان آمده
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۲ — ای بخاری را تو جان پنداشته
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۴ — جسته‌اند دیوانگان از سلسله
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۰ — پیش جوش عفو بی‌حد تو شاه
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۵ — روز ما را دیگران را شب شده
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۷ — پیغام زاهدان را کآمد بلای توبه
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۹ — در خانه دل ای جان آن کیست ایستاده؟
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۸ — این جا کسی‌ست پنهان دامان من گرفته
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۵ — دیدم نگار خود را می‌گشت گرد خانه
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۲ — ای کهربای عشقت دل را به خود کشیده
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۸ — آن دم که در رباید باد از رخ تو پرده
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۴ — از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۹ — ای از تو من برسته ای هم توام بخورده
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۶ — ای پاک از آب و از گل پایی در این گلم نه
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۳ — برجه ز خواب و بنگر صبحی دگر دمیده
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۷ — ای گرد عاشقانت از رشک تخته بسته
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۰ — آن آتشی که داری در عشق صاف و ساده
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۰ — گل را نگر ز لطف سوی خار آمده
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۱ — بازآمد آن مغنی با چنگ سازکرده
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۱ — ای صد هزار خرمن‌ها را بسوخته