مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۳ — به تن با ما، به دل در مرغزاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۰ — چو عشق آمد که جان با من سپاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۱ — نگفتم دوش ای زین بخاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۲ — به جان تو پس گردن نخاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۴ — مرا بگرفت روحانی نگاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۸ — خداوندا زکات شهریاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۵ — متاز ای دل سوی دریای ناری
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۶ — مرا در خنده می‌آرد بهاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۹ — ندارد مجلس ما بی‌تو نوری
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۰ — ز هر چیزی ملول است آن فضولی
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۷ — بدید این دل درون دل بهاری
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۱ — مرا هر لحظه قربان است جانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۶ — چه دلشادم به دلدار خدایی
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۵ — مرا هر لحظه منزل آسمانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۳ — ز مهجوران نمی‌جویی نشانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۴ — برون کن سر که جان سرخوشانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۲ — مگیر ای ساقی از مستان کرانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۹ — دلاراما چنین زیبا چرایی
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۸ — تو هر روزی از آن پشته برآیی
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۱ — بیا ای یار کامروز آن مایی
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۳ — چنان گشتم ز مستی و خرابی
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۲ — بیا جانا که امروز آن مایی
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۰ — بیا ای غم که تو بس باوفایی
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۷ — کجایید ای شهیدان خدایی