مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۲ — زان جای بیا خواجه بدین جای نه جایی
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۴ — یک روز مرا بر لب خود میر نکردی
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۷ — دلا چون واقف اسرار گشتی
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۳ — ای شاه تو ترکی عجمی وار چرایی
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۵ — بخوردم از کف دلبر شرابی
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۶ — چه باشد گر چو عقل و جان نخسبی
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۸ — دریغا کز میان ای یار رفتی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۲ — نگارا تو در اندیشه درازی
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۹ — منم فانی و غرقه در ثبوتی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۰ — تو آن ماهی که در گردون نگنجی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۱ — کریما تو گلی یا جمله قندی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۳ — گر این سلطان ما را بنده باشی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۶ — نه آتش‌های ما را ترجمانی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۹ — کسی کاو را بود در طبع سستی
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۱ — کجا شد عهد و پیمانی که کردی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۸ — اگر درد مرا درمان فرستی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۷ — دلا تا نازکی و نازنینی
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۰ — چرا ز اندیشه‌ای بیچاره گشتی؟
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۲ — دلا رو رو همان خون شو که بودی
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۳ — مرا چون ناف بر مستی بریدی
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۴ — از این تنگین قفس جانا پریدی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۴ — ببین این فتح ز استفتاح تا کی
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۵ — تو نقشی نقش بندان را چه دانی
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۵ — صلا ای صوفیان کامروز باری