مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۶ — به تن این جا به باطن در چه کاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۲ — دلا در روزه مهمان خدایی
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۰ — خوشی آخر بگو ای یار چونی
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۹ — برفتیم ای عقیق لامکانی
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۷ — مبارک باد بر ما این عروسی
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۴ — هلا ای آب حیوان از نوایی
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۱ — بر من نیستی یارا کجایی
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۶ — سبک بنواز ای مطرب ربابی
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۸ — خبر واده کز این دنیای فانی
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۷ — سلام علیک ای مقصود هستی
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۵ — بیاموز از پیمبر کیمیایی
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۳ — سؤالی دارم ای خواجه خدایی
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۴ — شنودم من که چاکر را ستودی
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۸ — صلا ای صوفیان کامروز باری
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۷ — صلا ای صوفیان کامروز باری
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۶ — اگر یار مرا از من برآری
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۱ — کجا شد عهد و پیمان را چه کردی
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۰ — چنین باشد چنین گوید منادی
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۹ — ز ما برگشتی و با گل فتادی
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۸ — اگر خورشید جاویدان نگشتی
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۹ — منم غرقه درون جوی باری
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۲ — به بخت و طالع ما ای افندی
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۳ — نگارا تو گلی یا جمله قندی
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۵ — دگرباره شه ساقی رسیدی