مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۲ — رهید جان دوم از خودی و از هستی
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۱ — تو عاشقی چه کسی از کجا رسیدستی
- غزل شمارهٔ ۳۰۷۶ — بلندتر شده‌ست آفتاب انسانی
- غزل شمارهٔ ۳۰۷۴ — مسلم آمد یار مرا دل افروزی
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۳ — بیا بیا که چو آب حیات درخوردی
- غزل شمارهٔ ۳۰۷۵ — بیا بیا که تو از نادرات ایامی
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۰ — تو نور دیده جان یا دو دیده مایی
- غزل شمارهٔ ۳۰۷۷ — ایا مربی جان از صداع جان چونی
- غزل شمارهٔ ۳۰۷۸ — ز آب تشنه گرفته‌ست خشم می‌بینی
- غزل شمارهٔ ۳۰۷۹ — بیامدیم دگربار سوی مولایی
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۴ — به جان تو که بگویی وطن کجا داری
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۵ — به حق آنک تو جان و جهان جانداری
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۴ — بگو به جان مسافر ز رنج‌ها چونی
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۱ — اگر دمی بگذاری هوا و نااهلی
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۳ — نگفتمت که تو سلطان خوبرویانی
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۲ — هزار جان مقدس فدای سلطانی
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۷ — اگر تو همره بلبل ز بهر گلزاری
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۰ — بجه بجه ز جهان تا شه جهان باشی
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۸ — حرام گشت از این پس فغان و غمخواری
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۹ — به اهل پرده اسرارها ببر خبری
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۶ — شبی که دررسد از عشق پیک بیداری
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۵ — از این درخت بدان شاخ و بر نمی‌بینی
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۶ — ز بامداد دلم می‌جهد به سودایی
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۷ — بیا بیا که شدم در غم تو سودایی