مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۹ — مستم از باده‌های پنهانی
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۸ — تا شدستی امیر چوگانی
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۷ — ساقیا ساقیا روا داری
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۱ — چند اندر میان غوغایی
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۲ — گرچه تو نیم شب رسیدستی
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۴ — ز اول بامداد سرمستی
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۰ — من مرید توَم مراد توی
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۳ — ز اول بامداد سر مستی
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۶ — ای دلزار محنت و بلا داری
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۷ — آنکه چون ابر خواند کف ترا
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۶ — در غم یار، یار بایستی
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۵ — در غم یار یار بایستی
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۳ — عشق در کفر کرد اظهاری
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۸ — یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِی
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۷ — از مه من مست دو صد مشتری
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۴ — مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۱ — خامشی ناطقی مگر جانی
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۶ — ای دل سرمست، کجا می‌پری؟
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۰ — جان جانی و جان صد جانی
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۸ — رو، مسلم تراست بی‌کاری
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۹ — گر نه شکار غم دلدارمی
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۹ — زندگانی مجلس سامی
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۲ — ای که مستک شدی و می‌گویی
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۵ — جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟