مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۲ — الا میر خوبان هلا تا نرنجی
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۸ — تو هر چند صدری شه مجلسی
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۵ — بتا گر مرا تو ببینی ندانی
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۹ — رضیت بما قسم‌الله لی
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۲ — خواهیم یارا کامشب نخسپی
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۶ — گل سرخ دیدم شدم زعفرانی
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۷ — عجیب‌العجایب توی در کیایی
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۰ — تماشا مرو نک تماشا توی
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۴ — چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۳ — به حیلت تو خواهی که در را ببندی
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۳ — حدی نداری در خوش لقایی
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۱ — الا هات حمرا کالعندم
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۷ — سلطان منی سلطان منی
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۶ — خواهی ز جنون بویی ببری
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۰ — صنما بر همه جهان تو چو خورشید سروری
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۸ — آن به که مرا تمکین نکنی
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۲ — حکم نو کن که شاه دورانی
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۳ — مستی و عاشقانه می‌گویی
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۴ — بحر ما را کنار بایستی
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۴ — تو جان مایی، ماه سمایی
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۹ — صنما خرگه توم که بسازی و برکنی
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۵ — با چرخ گردان تیره هوایی
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۱ — ای خجل از تو شکر و آزادی
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۵ — آوخ آوخ چو من وفاداری