مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۸ — ترش ترش بنشستی بهانه دربستی
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۹ — بداد پندم استاد عشق ز استادی
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۰ — ببست خواب مرا جاودانه دلداری
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۱ — کسی که باده خورد بامداد زین ساقی
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۲ — برست جان و دلم از خودی و از هستی
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۳ — پدید گشت یکی آهوی در این وادی
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۴ — طواف کعبه دل کن اگر دلی داری
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۵ — ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۶ — فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۷ — میان تیرگی خواب و نور بیداری
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۸ — به دست هجر تو زارم تو نیز می‌دانی
- غزل شمارهٔ ۳۱۰۹ — کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۰ — جان جان مایی، خوش‌تر از حلوایی
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۳ — نه ز عاقلانم که ز من بگیری
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۵ — در لطف اگر بروی شاه همه چمنی
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۷ — پذیرفت این دل ز عشقت خرابی
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۴ — عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۶ — دلا گر مرا تو ببینی ندانی
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۸ — نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۱ — هم ایثار کردی هم ایثار گفتی
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۲ — تو خدای خویی تو صفات هویی
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۱ — تو چنین نبودی تو چنین چرایی
- غزل شمارهٔ ۳۱۱۹ — نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۰ — اگر چه لطیفی و زیبالقایی