مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۴۱۱ — عجب ای ساقی جان مطرب ما را چه شدست
- غزل شمارهٔ ۴۱۰ — دوش آمد بَرِ من آنکه شب افروز منست
- غزل شمارهٔ ۴۱۳ — من نشستم ز طلب وین دل پیچان ننشست
- غزل شمارهٔ ۴۱۵ — تشنه بر لب جو بین که چه در خواب شدست
- غزل شمارهٔ ۴۱۴ — روز و شب خدمت تو بی‌سر و بی‌پا چه خوشست
- غزل شمارهٔ ۴۱۶ — مطرب و نوحه‌گرِ عاشق و شوریده خوش است
- غزل شمارهٔ ۴۱۷ — من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجاست
- غزل شمارهٔ ۴۱۸ — سر مپیچان و مجنبان که کنون نوبت توست
- غزل شمارهٔ ۴۱۹ — بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفت
- غزل شمارهٔ ۴۲۰ — ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشت
- غزل شمارهٔ ۴۲۱ — ساقیا این می از انگور کدامین پُشته‌ست
- غزل شمارهٔ ۴۱۲ — آنک بی‌باده کند جان مرا مست کجاست
- غزل شمارهٔ ۴۲۲ — ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشادست
- غزل شمارهٔ ۴۳۱ — عشوه دشمن بخوردی عاقبت
- غزل شمارهٔ ۴۲۳ — مگر این دم سر آن زلف پریشان شده است
- غزل شمارهٔ ۴۲۹ — عاشقی و بی‌وفایی کار ماست
- غزل شمارهٔ ۴۲۵ — عاشقان را جست و جو از خویش نیست
- غزل شمارهٔ ۴۲۸ — این چنین پابند جان میدان کیست
- غزل شمارهٔ ۴۲۶ — غیر عشقت راه بین جستیم نیست
- غزل شمارهٔ ۴۲۴ — دلبری و بی‌دلی اسرار ماست
- غزل شمارهٔ ۴۳۳ — اندر این جمع شررها ز کجاست
- غزل شمارهٔ ۴۳۲ — این چنین پابند جان میدان کیست
- غزل شمارهٔ ۴۲۷ — در دل و جان خانه کردی عاقبت
- غزل شمارهٔ ۴۳۰ — گُم شدن در گُم شدن دینِ منست