مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۳۶۳ — چنان کاین دل از آن دلدار مستست
- غزل شمارهٔ ۳۶۵ — می‌دان که زمانه نقش سوداست
- غزل شمارهٔ ۳۶۲ — دو چشم آهوانش شیرگیرست
- غزل شمارهٔ ۳۶۴ — تا نقش خیال دوست با ماست
- غزل شمارهٔ ۳۶۶ — دود دل ما نشان سوداست
- غزل شمارهٔ ۳۶۷ — دل آمد و دی به گوش جان گفت
- غزل شمارهٔ ۳۷۱ — گر جام سپهر، زهر‌پیماست
- غزل شمارهٔ ۳۶۸ — گویم سخن شکرنباتت
- غزل شمارهٔ ۳۷۰ — آمد رمضان و عِید با ماست
- غزل شمارهٔ ۳۷۲ — من سر نخورم که سر گران‌ست
- غزل شمارهٔ ۳۶۹ — در شهر شما یکی نگاریست
- غزل شمارهٔ ۳۷۳ — گر می‌نکند لبم بیانت
- غزل شمارهٔ ۳۷۷ — آن را که در آخرش خری هست
- غزل شمارهٔ ۳۷۴ — پرسید کسی که ره کدامست
- غزل شمارهٔ ۳۷۹ — ای کرده میان سینه غارت
- غزل شمارهٔ ۳۷۵ — مر عاشق را ز ره چه بیمست
- غزل شمارهٔ ۳۷۸ — ای گشته ز شاه عشق شهمات
- غزل شمارهٔ ۳۸۰ — آن خواجه اگر چه تیزگوش است
- غزل شمارهٔ ۳۷۶ — امروز جنون نو رسیده‌ست
- غزل شمارهٔ ۳۸۲ — ای از کرم تو کار ما راست
- غزل شمارهٔ ۳۸۱ — آن ره که بیامدم کدامست
- غزل شمارهٔ ۳۸۳ — هین که گردن سست‌کردی، کو کبابت؟ کو شرابت؟
- غزل شمارهٔ ۳۸۵ — خلق‌های خوب تو پیشت دود بعد از وفات
- غزل شمارهٔ ۳۸۴ — عاشقان را گرچه در باطن جهانی دیگرست