مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۴۸۵ — سه روز شد که نگارین من دگرگون‌ست
- غزل شمارهٔ ۴۸۷ — چو عید و چون عرفه عارفان این عرفات
- غزل شمارهٔ ۴۸۸ — در این سلام مرا با تو دار و گیر جداست
- غزل شمارهٔ ۴۸۹ — اگر تو مست وصالی، رخ تو ترش چراست؟
- غزل شمارهٔ ۴۸۴ — هر آنچ دور کند مر تو را ز دوست بدست
- غزل شمارهٔ ۴۹۱ — جهان و کار جهان سر به سر اگر بادست
- غزل شمارهٔ ۴۹۰ — مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست
- غزل شمارهٔ ۴۹۲ — ز دام چند بپرسی و دانه را چه شدست
- غزل شمارهٔ ۴۹۳ — تو مردی و نظرت در جهان جان نگریست
- غزل شمارهٔ ۴۸۲ — برات عاشق نو کن رسید روز برات
- غزل شمارهٔ ۴۸۶ — به حق چشم خمار لطیف تابانت
- غزل شمارهٔ ۴۸۳ — هر آنک از سبب وحشت غمی تنهاست
- غزل شمارهٔ ۵۰۴ — خیز که امروز جهان آن ماست
- غزل شمارهٔ ۵۰۵ — پیشتر آ روی تو جز نور نیست
- غزل شمارهٔ ۵۰۲ — اندرآ عیش بی‌تو شادان نیست
- غزل شمارهٔ ۵۰۳ — بر شکرت جمع مگس‌ها چراست؟
- غزل شمارهٔ ۴۹۷ — صوفیان آمدند از چپ و راست
- غزل شمارهٔ ۴۹۴ — به شاه نهانی رسیدی که نوشت
- غزل شمارهٔ ۴۹۶ — طرب ای بحر اصل آب حیات
- غزل شمارهٔ ۴۹۸ — فعل نیکان محرض نیکیست
- غزل شمارهٔ ۴۹۵ — اگر مر تو را صلح آهنگ نیست
- غزل شمارهٔ ۵۰۱ — امشب از چشم و مغز خواب گریخت
- غزل شمارهٔ ۵۰۰ — قبله امروز جز شهنشه نیست
- غزل شمارهٔ ۴۹۹ — عشق جز دولت و عنایت نیست