مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۰۸۶ — هله زیرک هله زیرک هله زیرک زوتر
- غزل شمارهٔ ۱۰۸۲ — عقل، بندِ رَه‌روان و عاشقان‌ست، ای پسر
- غزل شمارهٔ ۱۰۸۴ — مه روزه اندرآمد هله ای بت چو شکر
- غزل شمارهٔ ۱۰۸۳ — هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر
- غزل شمارهٔ ۱۰۸۷ — بده آن باده به ما باده به ما اولیتر
- غزل شمارهٔ ۱۰۸۹ — هین که آمد به سر کوی تو مجنون دگر
- غزل شمارهٔ ۱۰۸۸ — سر فروکن به سحر کز سر بازار نظر
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۲ — اختران را شب وصلست و نثارست و نثار
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۰ — صنما این چه گمانست فرودست حقیر
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۱ — نه که مهمان غریبم تو مرا یار مگیر
- غزل شمارهٔ ۱۰۸۵ — همه صیدها بکردی، هله، میر بار دیگر
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۳ — روستایی بچه‌ای هست درون بازار
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۸ — آمدم من بی‌دل و جان ای پسر
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۷ — عقل بند رهروانست ای پسر
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۱ — نرم نرمک سوی رخسارش نگر
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۲ — عشق را با گفت و با ایما چه کار
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۹ — ای نهاده بر سر زانو تو سر
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۴ — باز شد در عاشقی بابی دگر
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۵ — ای خیالت در دل من هر سحور
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۶ — گر ز سر عشق او داری خبر
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۳ — رفتم آن جا مست و گفتم ای نگار
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۵ — داد جاروبی به دستم آن نگار
- غزل شمارهٔ ۱۰۹۴ — پر ده آن جام می را ساقیا بار دیگر
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۰ — بس که می‌انگیخت آن مه شور و شر