مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۱ — میر خوبان را دگر منشور خوبی دررسید
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۰ — من رای درا تلالا نوره وسط الفؤاد
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۳ — اگر حریف منی پس بگو که دوش چه بود
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۶ — انا فتحنا عینکم فاستبصروا الغیب البصر
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۷ — آمد ترش رویی دگر یا زمهریر است او مگر
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۴ — حکم البین بموتی و عمد
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۲ — یا شبه الطیف لی انت قریب بعید
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۵ — ای شاهد سیمین ذقن درده شرابی همچو زر
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۸ — رو چشم جان را برگشا در بی‌دلان اندرنگر
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۹ — ما را خدا از بهر چه آورد بهر شور و شر
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۰ — ای تو نگار خانگی خانه درآ از این سفر
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۱ — گرم درآ و دم مده باده بیار و غم ببر
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۷ — یغمابک ترکستان بر زنگ بزد لشکر
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۴ — مرا همچون پدر بنگر نه همچون شوهر مادر
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۳ — اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۹ — جان بر کف خود داری ای مونس جان زوتر
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۶ — گرچه نه به دریاییم دانه گهریم آخر
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۲ — تا چند زنی بر من ز انکار تو خار آخر
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۵ — مرا آن اصل بیداری دگرباره به خواب اندر
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۱ — جان من و جان تو بستست به همدیگر
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۰ — نیمیت ز زهر آمد نیمی دگر از شکر
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۸ — ذاتت عسلست ای جان گفتت عسلی دیگر
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۲ — دی سحری بر گذری گفت مرا یار
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۳ — ای دیده مرا بر در واپس بکشیده سر