مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۱۵۷ — گر تو خواهی وطن پر از دلدار
- غزل شمارهٔ ۱۱۵۹ — عشق جانست عشق تو جان‌تر
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۴ — خلق را زیر گنبد دوار
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۰ — روی بنما به ما مکن مستور
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۵ — میر خرابات توی ای نگار
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۳ — عار بادا جهانیان را عار
- غزل شمارهٔ ۱۱۵۸ — رحم بر یار کی کند هم یار
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۱ — مطربا عیش و نوش از سر گیر
- غزل شمارهٔ ۱۱۵۴ — چو دررسید ز تبریز شمس دین چو قمر
- غزل شمارهٔ ۱۱۵۵ — از آن مقام که نبود گشاد زود گذر
- غزل شمارهٔ ۱۱۵۶ — مطربِ عاشقان بجنبان تار
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۲ — مطربا عشقبازی از سر گیر
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۹ — هست کسی صافی و زیبانظر
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۷ — مست توام نه از می و نه از کوکنار
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۳ — بشنو خبر صادق از گفته پیغامبر
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۴ — مرا می‌گفت دوش آن یار عیار
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۸ — جان خراباتی و عمر بهار
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۵ — انجیرفروش را چه بهتر
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۶ — انتم الشمس و القمر منکم السمع و البصر
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۰ — رحم کن ار زخم شوم سر به سر
- غزل شمارهٔ ۱۱۶۶ — چند از این راه نو روزگار
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۱ — در بگشا کآمد خامی دگر
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۷ — آفتابی برآمد از اسرار
- غزل شمارهٔ ۱۱۷۲ — جاء الربیع و البطر زال الشتاء و الخطر