مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۵ — ای آینه فقیری جانی و چیز دیگر
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۸ — ساقیا باده چون نار بیار
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۹ — ساقیا باده گلرنگ بیار
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۰ — از لب یار شکر را چه خبر
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۱ — روزی خوشست رویت از نور روز خوشتر
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۶ — راز را اندر میان نه وامگیر
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۳ — ای جان جان جان‌ها جانی و چیز دیگر
- غزل شمارهٔ ۱۱۰۷ — در چمن آیید و بربندید دید
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۲ — بر منبرست این دم مذکر مذکر
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۴ — ای محو عشق گشته جانی و چیز دیگر
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۷ — دل ناظر جمال تو آن گاه انتظار
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۶ — هر کس به جنس خویش درآمیخت ای نگار
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۸ — میر شکار من که مرا کرده‌ای شکار
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۰ — مستیم و بیخودیم و جمال تو پرده در
- غزل شمارهٔ ۱۱۱۹ — کس بی‌کسی نماند می‌دان تو این قدر
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۳ — پرده خوش آن بود کز پس آن پرده دار
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۱ — آمد بهار خرم و آمد رسول یار
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۴ — تاخت رخ آفتاب گشت جهان مست وار
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۷ — وجهک مثل القمر قلبک مثل الحجر
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۵ — چون سر کس نیستت فتنه مکن دل مبر
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۶ — سست مکن زه که من تیر توام چارپر
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۸ — بر سر ره دیدمش تیزروان چون قمر
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۲ — اندیشه را رها کن اندر دلش مگیر
- غزل شمارهٔ ۱۱۲۹ — عمر که بی‌عشق رفت، هیچ حسابش مگیر