مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۵ — کعبه جان‌ها توی گرد تو آرم طواف
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۲ — ما دو سه مست خلوتی، جمع شدیم این طرف
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۷ — ای مونس و غمگسار عاشق
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۸ — گر خمار آرد صداعی بر سر سودای عشق
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۶ — بیا بیا که توی شیر شیر شیر مصاف
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۹ — ای جهان را دلگشا اقبال عشق
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۳ — گر تو تنگ آیی ز ما زوتر برون رو ای حریف
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۰ — عیسی روح گرسنه‌ست چو زاغ
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۸ — امروز روز شادی و امسال سال لاغ
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۹ — گویند شاه عشق ندارد وفا دروغ
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۴ — باده نمی‌بایدم فارغم از درد و صاف
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۱ — ما دو سه رند عشرتی جمع شدیم این طرف
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۹ — بباید عشق را ای دوست دردک
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۱ — باز از آن کوه قاف آمد عنقای عشق
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۲ — فریفت یار شکربار من مرا به طریق
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۷ — آن میر دروغین بین با اسپک و با زینک
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۳ — جان و سر تو که بگو بی‌نفاق
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۴ — به دلجویی و دلداری درآمد یار پنهانک
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۰ — اندرآ با ما نشان ده راستک
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۵ — روان شد اشک یاقوتی ز راه دیدگان اینک
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۱ — ایا هوای تو در جان‌ها سلام علیک
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۰ — ای ناطق الهی و ای دیده حقایق
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۶ — رو رو که نه‌ای عاشق ای زلفک و ای خالک
- غزل شمارهٔ ۱۳۱۸ — هر اول روز ای جان صد بار سلام علیک