مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۲ — ای ظریف جهان سلام علیک
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۴ — برخیز ز خواب و ساز کن چنگ
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۶ — عاشقیّ و آن‌گَهانی نام و ننگ؟
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۳ — ای ظریف جهان سلام علیک
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۵ — عشق خامش طرفه‌تر یا نکته‌های چنگ چنگ
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۸ — حریف جنگ گزیند تو هم درآ در جنگ
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۳ — ای تو ولی احسان دل ای حسن رویت دام دل
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۷ — تتار اگر چه جهان را خراب کرد به جنگ
- غزل شمارهٔ ۱۳۲۹ — چو زد فراق تو بر سر مرا به نیرو سنگ
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۰ — بگردان شراب ای صنم بی‌درنگ
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۱ — هر کی در او نیست از این عشق رنگ
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۲ — توبه سفر گیرد با پای لنگ
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۸ — بقا اندر بقا باشد طریق کم زنان ای دل
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۶ — حلقه دل زدم شبی در هوس سلام دل
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۷ — الا ای رو ترش کرده که تا نبود مرا مدخل
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۱ — امروز بحمدالله از دی بترست این دل
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۲ — چه کارستان که داری اندر این دل
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۰ — هر آن کو صبر کرد ای دل ز شهوت‌ها در این منزل
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۳ — صد هزاران همچو ما غرقه در این دریای دل
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۵ — تو مرا می بده و مست بخوابان و بهل
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۴ — شتران مست شدستند، ببین رقص جمل
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۴ — این بوالعجب کاندر خزان شد آفتاب اندر حمل
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۵ — بانگ زدم نیم شبان کیست در این خانه دل
- غزل شمارهٔ ۱۳۳۹ — مهم را لطف در لطفست از آنم بی‌قرار ای دل