مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۱ — مخمورم پرخواره اندازه نمی‌دانم
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۳ — بیایید بیایید به گلزار بگردیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۲ — دگربار دگربار ز زنجیر بجستم
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۴ — حکیمیم طبیبیم ز بغداد رسیدیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۶ — طبیبیم حکیمیم طبیبان قدیمیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۸ — امروز خوشم با تو، جان تو و فردا هم
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۷ — از اول امروز چو آشفته و مستیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۰ — جانم به فدا بادا آن را که نمی‌گویم
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۹ — بیخود شده‌ام لیکن بیخودتر از این خواهم
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۷ — این شکل که من دارم ای خواجه که را مانم
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۵ — بجوشید بجوشید که ما اهل شعاریم
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۶ — در عشق سلیمانی من همدم مرغانم
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۲ — چون در عدم آییم و سر از یار برآریم
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۱ — ما آتش عشقیم که در موم رسیدیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۳ — امروز مها خویش ز بیگانه ندانیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۹ — آن خانه که صد بار در او مایده خوردیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۵ — صبح است و صبوح است بر این بام برآییم
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۴ — بشکن قدح باده که امروز چنانیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۹ — ساقی ز پی عشق روان است روانم
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۷ — امروز چنانم که خر از بار ندانم
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۶ — چون آینه رازنما باشد جانم
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۸ — ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم
- غزل شمارهٔ ۱۴۸۰ — خیزید مخسپید که نزدیک رسیدیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۸ — المنه لله که ز پیکار رهیدیم