مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۷ — من با تو حدیث بی‌زبان گویم
- غزل شمارهٔ ۱۵۳۹ — مگردان روی خود ای دیده رویم
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۴ — مرا گویی چه سانی من چه دانم
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۵ — شراب شیره انگور خواهم
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۶ — رفتم تصدیع از جهان بردم
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۳ — کجایی ساقیا؟ در ده مدامم
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۹ — زنهار مرا مگو که پیرم
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۸ — روی تو چو نوبهار دیدم
- غزل شمارهٔ ۱۵۳۸ — بر آن بودم که فرهنگی بجویم
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۰ — بیا با هم سخن از جان بگوییم
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۱ — مرا خواندی ز در تو خستی از بام
- غزل شمارهٔ ۱۵۴۲ — چنان مستم چنان مستم من این دم
- غزل شمارهٔ ۱۵۵۰ — گر از غم عشق عار داریم
- غزل شمارهٔ ۱۵۵۱ — از اصل چو حورزاد باشیم
- غزل شمارهٔ ۱۵۵۳ — ما صحبت همدگر گزینیم
- غزل شمارهٔ ۱۵۵۲ — ما آفت جان عاشقانیم
- غزل شمارهٔ ۱۵۵۵ — جز جانب دل به دل نیاییم
- غزل شمارهٔ ۱۵۵۶ — ای برده نماز من ز هنگام
- غزل شمارهٔ ۱۵۵۴ — چون ذره به رقص اندرآییم
- غزل شمارهٔ ۱۵۵۷ — یا رب توبه چرا شکستم
- غزل شمارهٔ ۱۵۵۹ — من دوش به تازه عهد کردم
- غزل شمارهٔ ۱۵۶۰ — تا عشق تو سوخت همچو عودم
- غزل شمارهٔ ۱۵۵۸ — دانی کامروز از چه زردم
- غزل شمارهٔ ۱۵۶۱ — تا چهره آن یگانه دیدم