مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۲ — بار دگر از راه سوی چاه رسیدیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۶ — چه دیدم خواب شب کامروز مستم
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۱ — خلقان همه نیکند جز این تن که گزیدیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۴ — افتادم افتادم در آبی افتادم
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۳ — ما عاشق و سرگشته و شیدای دمشقیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۰ — از شهر تو رفتیم تو را سیر ندیدیم
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۸ — بیا کز غیر تو بیزار گشتم
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۵ — اگر تو نیستی در عاشقی خام
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۰ — چنان مست است از آن دم جان آدم
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۱ — منم فتنه هزاران فتنه زادم
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۷ — به جان جمله مستان که مستم
- غزل شمارهٔ ۱۴۹۹ — بیا کز عشق تو دیوانه گشتم
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۵ — یکی مطرب همی‌خواهم در این دم
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۷ — ایا یاری که در تو ناپدیدم
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۴ — حسودان را ز غم آزاد کردم
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۶ — همیشه من چنین مجنون نبودم
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۹ — سفر کردم به هر شهری دویدم
- غزل شمارهٔ ۱۵۱۰ — اگر عشقت به جای جان ندارم
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۸ — سفر کردم به هر شهری دویدم
- غزل شمارهٔ ۱۵۱۱ — بیا ای آنک بردی تو قرارم
- غزل شمارهٔ ۱۵۱۲ — گهی در گیرم و گه بام گیرم
- غزل شمارهٔ ۱۵۱۳ — اگر سرمست اگر مخمور باشم
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۳ — غلامم خواجه را آزاد کردم
- غزل شمارهٔ ۱۵۰۲ — ز زندان خلق را آزاد کردم