مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۶۵۹ — دست من گیر ای پسر خوش نیستم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۱ — سالکان راه را محرم شدم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۵ — عاشقی بر من پریشانت کنم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۲ — بوی آن خوب ختن می آیدم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۴ — می شناسد پرده جان آن صنم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۳ — نو به نو هر روز باری می کشم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۶ — گفته‌ای من یار دیگر می کنم
- غزل شمارهٔ ۱۶۵۸ — عاشقم از عاشقان نگریختم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۸ — من به سوی باغ و گلشن می روم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۷ — من ز وصلت چون به هجران می روم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۰ — ای گزیده یار چونت یافتم
- غزل شمارهٔ ۱۶۶۹ — آتشی نو در وجود اندرزدیم
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۲ — روز باران است و ما جو می کنیم
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۹ — من اگر مستم اگر هشیارم
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۶ — عاقبت ای جان‌فزا نشکیفتم
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۷ — یک دمی خوش چو گلستان کندم
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۸ — من اگر نالم اگر عذر آرم
- غزل شمارهٔ ۱۶۸۱ — من از این خانه به در می نروم
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۵ — دوش عشق شمس دین می باختیم
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۰ — ما به خرمنگاه جان بازآمدیم
- غزل شمارهٔ ۱۶۸۰ — من اگر پرغم اگر شادانم
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۳ — امشب ای دلدار مهمان توییم
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۱ — گر دم از شادی وگر از غم زنیم
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۴ — ما ز بالاییم و بالا می‌‌رویم