مولانا
زندگینامهٔ مولانا
مولانا جلالالدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهانالدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او میتوان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۱ — خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۹ — بر گرد گل می گشت دی نقش خیال یار من
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۷ — ای بس که از آواز دش واماندهام زین راه من
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۸ — با آنک از پیوستگی من عشق گشتم عشق من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۲ — ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۳ — کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر من
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۳ — بخت نگار و چشم من هر دو نخسبد در زمن
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۲ — چندان بگردم گرد دل کز گردش بسیار من
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۴ — با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۰ — من دزد دیدم کو برد مال و متاع مردمان
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۶ — آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان من
- غزل شمارهٔ ۱۸۰۵ — پوشیده چون جان میروی، اندر میان جانِ من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۹ — کافرم ار در دو جهان عشق بود خوشتر از این
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۴ — عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۵ — من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۶ — آینهای بزدایم از جهت منظر من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۲ — ای شده از جفای تو جانب چرخ دود من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۰ — هی چه گریزی چندین یک نفس این جا بنشین
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۴ — سیر نمیشوم ز تو ای مه جان فزای من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۸ — قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۷ — قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۱ — آب حیات عشق را در رگ ما روانه کن
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۳ — سیر نمیشوم ز تو نیست جز این گناه من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۵ — من طربم طرب منم زهره زند نوای من