مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۳ — چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۲ — چو آمد روی مه رویم کی باشم من که باشم من
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۶ — مرا هر دم همی‌گویی که برگو قطعه شیرین
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۹ — منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۸ — چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۷ — توقع دارم از لطف تو ای صدر نکوآیین
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۴ — چه دانی تو خراباتی که هست از شش جهت بیرون
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۰ — چراغ عالم افروزم نمی‌تابد چنین روشن
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۱ — نشانی‌هاست در چشمش نشانش کن نشانش کن
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۱ — ای قاعده مستان در همدگر افتادن
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۰ — الا ای باد شبگیرم بیار اخبار شمس الدین
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۵ — چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۴ — در پرده دل بنگر صد دختر آبستان
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۳ — دانی که کجا جویی ما را به گه جستن
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۲ — چون چنگ شدم جانا آن چنگ تو دروا کن
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۵ — ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستان
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۰ — ای نفس چو سگ آخر تا چند زنی دندان
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۷ — ای جانک من چونی یک بوسه به چند ای جان
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۶ — ای کار من از تو زر ای سیمبر مستان
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۳ — ای سنجق نصرالله وی مشعله یاسین
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۱ — دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می دان
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۲ — ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۹ — رو مذهب عاشق را برعکس روش‌ها دان
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۸ — دروازه هستی را جز ذوق مدان ای جان