مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۱۲۲ — کیف اتوب یا اخی من سکر کارجوان
- غزل شمارهٔ ۲۱۱۵ — بازرسید آن بت زیبای من
- غزل شمارهٔ ۲۱۱۶ — آمده‌ای بی‌گه خامش مشین
- غزل شمارهٔ ۲۱۱۸ — می تلخی که تلخی‌ها بدو گردد همه شیرین
- غزل شمارهٔ ۲۱۱۴ — بانگ برآمد ز دل و جان من
- غزل شمارهٔ ۲۱۲۵ — اطیب الاسفار عندی انتقالی من مکان
- غزل شمارهٔ ۲۱۲۴ — ایا بدر الدجی بل انت احسن
- غزل شمارهٔ ۲۱۲۳ — العشق یقول لی تزین
- غزل شمارهٔ ۲۱۱۷ — پیشتر آ ای صنم شنگ من
- غزل شمارهٔ ۲۱۱۹ — اگر امروز دلدارم درآید همچو دی خندان
- غزل شمارهٔ ۲۱۲۰ — دگرباره چو مه کردیم خرمن
- غزل شمارهٔ ۲۱۲۱ — افندس مسین کاغا یومیندن
- غزل شمارهٔ ۲۱۲۹ — نَحْنُ إِلَیٰ سَیِّدِنَا رَاجِعُون
- غزل شمارهٔ ۲۱۲۸ — ابشر ثم ابشر یا مؤتمن
- غزل شمارهٔ ۲۱۳۲ — مستی ببینی رازدان می‌دانک باشد مست او
- غزل شمارهٔ ۲۱۳۵ — ای شعشعه نور فلق در قبه مینای تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۲۷ — یا صغیر السن یا رطب البدن
- غزل شمارهٔ ۲۱۲۶ — اطیب الاعمار عمر فی طریق العاشقین
- غزل شمارهٔ ۲۱۳۶ — ساقی اگر کم شد میت دستار ما بستان گرو
- غزل شمارهٔ ۲۱۳۳ — بیدار شو بیدار شو هین رفت شب بیدار شو
- غزل شمارهٔ ۲۱۳۴ — نبود چنین مه در جهان ای دل همین جا لنگ شو
- غزل شمارهٔ ۲۱۳۰ — ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او
- غزل شمارهٔ ۲۱۳۷ — آن کون خر کز حاسدی عیسی بود تشویش او
- غزل شمارهٔ ۲۱۳۱ — حیلت رها کن عاشقا؛ دیوانه شو، دیوانه شو.