صفای اصفهانی
زندگینامهٔ صفای اصفهانی
محمدحسین صفای فریدنی معروف به صفای اصفهانی (زادهٔ ۱۲۶۹ هجری قمری در فریدن در غرب استان اصفهان، درگذشته به سال ۱۳۲۲ هجری قمری) از شاعران فارسیسرای ایران در قرن سیزدهم هجری میباشد. وی تحصیلات ابتدایی را در فریدن و اصفهان پشت سر گذاشت. سپس به همراه برادرش علیمحمد متخلص به حکیم به تهران رفت و در تهران به تحصیل مشغول گشت. در این ایام به عرفان و تصوف گراییده و در سال ۱۳۰۹ هجری قمری به مشهد رفت و با عنایات میرزا محمدعلی مؤتمن ملقب به مؤتمن السلطنه، وزیر خراسان در مشهد ساکن شد. او در مشهد با چند تَن از فضلای معروف خراسان از جمله ادیب نیشابوری معاشرت داشت. وی در فلسفه، تفسیر، کلام، منطق و حکمت استاد بود. غزلیاتش به طرزی دلنشین همراه با ترکیبات ابداعی مورد استقبال شاعران قرار گرفت. قصاید وی استادانه سروده شده و در مثنوی از گلشن راز شبستری پیروی کرده و مسمطات وی حاوی مدح و منقبت ائمهٔ اطهار است. اشعار وی بیشتر شامل مواعظ، توحید و دقایق عرفان و تصوف است. هم اینک نام یکی از خیابانهای اصفهان در شمال غرب این شهر به نام حکیم صفایی میباشد.
آثار صفای اصفهانی
شعرهای صفای اصفهانی
- شمارهٔ ۱۲۱ — سرخوان وحدت آندم که بدل صلا زدم من
- شمارهٔ ۱۲۰ — من تاجرم به دکهٔ بازار خویشتن
- شمارهٔ ۱۲۳ — به عشق خویش مرا خوی داد دلبر من
- شمارهٔ ۱۲۵ — پورا بسلطنت رسی این پند گوش کن
- شمارهٔ ۱۲۲ — گاه دی است و نوبت فصل بهار من
- شمارهٔ ۱۲۶ — دور عشقست گر ای نطقه دل خون باشی
- شمارهٔ ۱۲۴ — به تار موی بتی شد سلاسل دل من
- شمارهٔ ۱۲۷ — در دل متجلی شد آن دلبر روحانی
- شمارهٔ ۱۳۲ — مرا کوهیست بار دل غم یارست پنداری
- شمارهٔ ۱۲۸ — ز چه کرد با چنین روبر خلق خودنمائی
- شمارهٔ ۱۳۴ — با دوصد ناز ز من دوش به راه عجبی
- شمارهٔ ۱۳۱ — عیسی عشق ندارد سر درمان کسی
- شمارهٔ ۱۳۳ — در رحمت ابد بر من خسته باز کردی
- شمارهٔ ۱۳۰ — در ارض سما نبود آن دلبر هر جائی
- شمارهٔ ۱۲۹ — بکوی دوست نه جانیست راهبر نه تنی
- شمارهٔ ۱ - قصیده — دیماه دم سپیده و سرما
- شمارهٔ ۳ - در منقبت شاه اولیاء حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام — دیدم شکسته طره مشکین را
- شمارهٔ ۹ - وله ایضا — فارس فحل منم حکمت یکران منست
- شمارهٔ ۸ - وله ایضا — شب قدر ما آنزلف چنو شام سیاست
- شمارهٔ ۲ - فی المعارف والحکم — درهم شکست زلف چلیپا را
- شمارهٔ ۷ - در منقبت حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا علیه السلام — امروز باز گیتی در نشو و در نماست
- شمارهٔ ۵ - فی المعرفه و الحکمه و الموعظه — شب گذشته مرا دست عشق نصرت یاب
- شمارهٔ ۴ - فی المعارف و الحکم — کسیکه خلق هدایش دهد هوای خدا
- شمارهٔ ۶ - فی الحکم و المعارف — جز دل عارف شجر نور نیست