شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- شمارهٔ ۱۵۷ — سیّد من بنده را تفهیم کرد
- شمارهٔ ۱۵۸ — شرک را قلب کن که شکر آن است
- شمارهٔ ۱۵۱ — سلب و ایجاب در نمی گنجد
- شمارهٔ ۱۵۳ — سه شنبه قصد می کن با حجامت
- شمارهٔ ۱۵۲ — سلطنت بر مزید باد مدام
- شمارهٔ ۱۵۴ — سیّد است او تو بندهٔ او باش
- شمارهٔ ۱۵۶ — سیّد ما بندهٔ جانی اوست
- شمارهٔ ۱۵۵ — سیّد که بود نعمت‌اللّه به نامش
- شمارهٔ ۱۶۰ — شهری که در او شحنه ستمکش باشد
- شمارهٔ ۱۶۳ — صورت حق معنی هر دو جهان
- شمارهٔ ۱۶۵ — ظاهر و باطن ار کنی کامل
- شمارهٔ ۱۶۶ — ظاهر و باطن صدف می خوان
- شمارهٔ ۱۶۱ — شیر مردی باید از خود رسته‌ای
- شمارهٔ ۱۶۲ — صوت داود است و ما خوش نغمه‌ای داریم از آن
- شمارهٔ ۱۶۴ — طریق عرف سید گفت با تو
- شمارهٔ ۱۵۹ — شمامه با شمایل راز می گفت
- شمارهٔ ۱۷۴ — عشق او در همه بود ساری
- شمارهٔ ۱۶۸ — ظل ید مطلق است این دست
- شمارهٔ ۱۶۷ — ظاهرم در کوبنان و باطنم و در کوه صاف
- شمارهٔ ۱۶۹ — عارفان غیر او به او دانند
- شمارهٔ ۱۷۰ — عارفانش خوانده اند این حضرت جمع وجود
- شمارهٔ ۱۷۱ — عاشقانه خوش درین دریا نشین
- شمارهٔ ۱۷۲ — عالم و معلوم آنجا هست نیست
- شمارهٔ ۱۷۳ — عشق است که گوهر محیط است