قصاید — هزلیات سوزنی سمرقندی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۵ - در هجاء خمخانه و مدح نظام الدین — خر خمخانه را دو خم شراب
- شمارهٔ ۳ - پسر بوالعطا — آمد پسر دیو بوالعطا را
- شمارهٔ ۴ - در مطایبه — در جستن وصل آن بت چینا
- شمارهٔ ۷ - در هجاء خمخانه و مدح نظام الدین — همچو خر سر کنم برای ثواب
- شمارهٔ ۸ - در هجاء خمخانه و مدح میر نصر بن ابراهیم — خر سر خمخانه را لبیشه کنم لب
- شمارهٔ ۶ - در هجاء خمخانه و مدح نظام الدین — خر بدبخت بد بود در خواب
- شمارهٔ ۱ - در هجاء خمخانه و مدح عمیدالدین — خط امان من است این قصیده غرا
- شمارهٔ ۲ - در هجاء ملیح و مدح سیف الدین بن شمس الدین — ملیح مُغ بچه را در طعام خوان هجا
- شمارهٔ ۱۳ - در هجا — کلاخ پاره غاره نمی ماند
- شمارهٔ ۹ - در هجاء پیر و مدح صاحب عادل — الغ عارض ز . . . ن گربه افتاد
- شمارهٔ ۱۰ - در مدح رکن الدین محمود و مطایبه — امیر عالم سالار رکن دین محمود
- شمارهٔ ۱۱ - در هجاء حکیم نوزده — حکیم نوزده چون بیست و هفتگان بیند
- شمارهٔ ۱۲ - در هجاء یاقوتی جولاهه — یاقوتی جولاهه بمرد و دو پسر ماند
- شمارهٔ ۱۴ - مطایبه — این خواجه‌زادگان که درین شهر و برزنند
- شمارهٔ ۱۵ - در وصف حال خویش — از قصه دوشینه من تا که خداوند
- شمارهٔ ۱۶ - بدو گفتم — در راه مرادی صنمی در گذر آمد
- شمارهٔ ۱۷ - در هجو ملیح — ملیح را به بخارا از این خبر نبود
- شمارهٔ ۱۹ - در هجو ابوالحسن حاکم — استری کردی ای بوالحسن حاکم خر
- شمارهٔ ۱۸ - مطایبه — ای تازه تر از ترب و سفاناج به بر بر
- شمارهٔ ۲۳ - در هجاء خر خمخانه — ای پرستنده زاده سم خر
- شمارهٔ ۲۱ - در هجاء خمخانه — این چه دعوی شگرف است بگو ای خر پیر
- شمارهٔ ۲۰ - در هجو بوبکر اعجمی و فرزند او — بوبکر اعجمی پسری ماند یادگار
- شمارهٔ ۲۲ - در هجو خمخانه — خمخانه خر سرای خر پیر
- شمارهٔ ۲۴ - مطایبه — ایکه با روی نکو . . . ن کلان داری یار
- شمارهٔ ۲۵ - در هجو جوانی و مدح احمد سمسار — ای آخته بالای پری چهره عیار
- شمارهٔ ۲۸ - در هجو دلداری — ای ز جان عزیز بنده اعز
- شمارهٔ ۲۹ - در هجو داماد ناصر بزاز — برگوی بداماد خود ای ناصر بزاز
- شمارهٔ ۲۷ - در هجو خواجگی ادیب — کیست آن ستوده برده برون از فسار سر
- شمارهٔ ۲۶ - مطایبه — قصه ملک سلیمان دی بخواندم در سیر
- شمارهٔ ۳۱ - در وصف حال خود گوید — منم آن گشته غایب از تن خویش
- شمارهٔ ۳۲ - در هجاء احمد شباک — بجان پاک تو ای خواجه احمد شباک
- شمارهٔ ۳۰ - در هجاء خمخانه گوید — خر سر خمخانه ای بریش ترا تیز
- شمارهٔ ۳۳ - در هجاء خمخانه گوید — ز بار هجو من خر خمخانه گشت لنگ
- شمارهٔ ۳۶ - در هجو خمخانه — خر خمخانه را آزار کردم
- شمارهٔ ۳۸ - دلم چه خواهد — شاعرکی تاز باز یافه درآیم
- شمارهٔ ۳۷ - در هجو خمخانه و مدح قلج تمغاج خان مسعود — خر خمخانه را ناسور پیدا گشت و بیطارم
- شمارهٔ ۳۴ - در هجاء نظامی — نظامی ارچه نمرد است مرده انگارم
- شمارهٔ ۳۹ — حسین غاتفری رخت برد سوی جحیم
- شمارهٔ ۳۵ - در هجو خمخانه — . . . ری به . . . ن خر سر خمخانه در برم
- شمارهٔ ۴۰ - در وصف دلدار — ای پشت دل خسرو ای کام دل شیرین
- شمارهٔ ۴۴ - در هجاء خمخانه — خری سبوی سرو روده گوش و خم پهلو
- شمارهٔ ۴۶ - در هجو شاعری — بس ریش گاوی ای خر زنار منطقه
- شمارهٔ ۴۵ - لکلک بچه — تا برون زد ناگهان از . . . یه سر لکلک بچه
- شمارهٔ ۴۳ - در هجو دوستی — گر ز تنی که چگندر نمای شد سر او
- شمارهٔ ۴۱ - در هجو عمید کاسنی — عمید کاسنی آن کاسه سرش پنگان
- شمارهٔ ۴۸ - در هجو قوامی — قوامی بگو از دل سهل و ساده
- شمارهٔ ۴۷ - در هجو مؤید — مؤید ای فلکت دایه‌وار پرورده
- شمارهٔ ۴۲ - در هجو شاعری — لنگ لنگاک من ای بلمه پیوسته برو
- شمارهٔ ۵۲ - در هجو دوستی — عطا گرفتی و شکر و ثنا نگستردی
- شمارهٔ ۵۱ - در هجو قوامی — تا ز طبیعی غر سیاه قوامی
- شمارهٔ ۵۳ - در هجو ابوالمظفر — ای دیو بوالمظفر چون دزد بغنوی
- شمارهٔ ۵۴ - در هجو شاهری — من آن کسم که چو کردم به هجو گفتن رای
- شمارهٔ ۴۹ — عاشقم بر نجیبک منده
- شمارهٔ ۵۰ - من کیستم — من یکی شاعرم نه سامانی