کوروش نامه — افسرالملوک عاملی
افسرالملوک عاملی / افسرالملوک عاملی
فهرست شعرها
- بخش ۸ - صلح شاه ماد ولیدی پس از شش سال — یکی روز سر گرم پیکار و جنگ
- بخش ۵ - جنگ فره فرتیش بابنی بال شاه آشور — بنی پال خود شاه آشوریان
- بخش ۲ - پادشاهی دَیِوکَس نخستین شاه ماد — دِیُوکِس، نخستین شَهِ ماد بود
- بخش ۱ - پیش‌گفتار — بنام خداوند کون و مکان
- بخش ۷ - آتش زدن پسر بنی پال برخود و خانواده اش — چو پوربنی پال بی چاره شد
- بخش ۳ - وصیت دَیِوکَس به فرزند خود — دیوکس چو در یافت پایان خویش
- بخش ۴ - بر تخت نشستن فره فرتیش — چو یک هفته بگذشت از مرگ شاه
- بخش ۶ - خو نخواهی هو خشتر از پادشاه آشور — چو یک هفته سوک پدر را بداشت
- بخش ۱۲ - بر تخت نشستن کوروش در پارس — پدر گفت فرزند برنای من
- بخش ۹ - بر تخت نشستن آزید هاک پادشاه ماد — پسر چون بر آمد بتخت پدر
- بخش ۱۶ - فتح بابل — چو شد سال تازه بیامد بهار
- بخش ۱۴ - سر کوبی سکاها — دگر روز آمد سواری بماد
- بخش ۱۰ - خواب دیدن آژید هاک و تعبیر آن — چو شب شد بخوابید در قصر خویش
- بخش ۱۱ - بدنیا آمدن کورش — چو نه ماه بگذشت بر دخت شاه
- بخش ۱۳ - فتح ماد — از آن پس سران سپه را بخواست
- بخش ۱۵ - فتح لیدی — از آن پس به لیدی بیاورد روی
- بخش ۲۲ - اردو کشی به جنوب مصر — وز آن پس بفرمود کامبوجیا
- بخش ۱۷ - آزاد ساختن اسیران یهود — پس آنگه بفرمود آنچه اسیر
- بخش ۲۰ - گشته شدن بردیا بدست برادر خود کامبوجیه — بسی شادمان گشت کامبوجیا
- بخش ۲۴ - خود کشی کامبوجیه — چو کامبوجیه این خبر را شنید
- بخش ۲۳ - بردیای دروغی- گوماتای غاصب — سوی پارس شد عازم شهر خویش
- بخش ۱۸ - کشته شدن کورش در ماساژت — بر آن شهر و بر لشکرش حمله کرد
- بخش ۱۹ - بر تخت نشستن کامبوجیه پسر کورش — پس آنگاه کمبوجیه شاه شد
- بخش ۲۱ - فتح مصر — بفرمود لشکر بباید کشید
- بخش ۲۸ - سر کوبی سکاها — بسوی سکاها بشد لشکرش
- بخش ۲۵ - پادشاهی داریوش کبیر — وزان پس ز سر کردگان هفت تن
- بخش ۲۶ - سر کوبی شورش در مصر — چو یک چند روزی فراغت نمود
- بخش ۲۷ - کندن ترعه بفرمان داریوش — چو شد جمله ی کار آراسته
- بخش ۲۹ - فتح تراکیه — سحر گاه برخاست بانگ خروس
- بخش ۳۰ - اردو کشی بمقدونیه و یونان — یکی نامه بهر سپهبد نوشت
- بخش ۳۲ - سخنان داریوش بزرگ — منم داریوشی که آهورمزد
- بخش ۳۱ - عاشق شدن دختر داریوش بر مردونیه، سردار جوان ایرانی — از آن روی شهزاده مهر آفرین
- بخش ۳۶ - وصیت داریوش به فرزند خود و بر تخت نشستن خشایارشا — چو یک چند بگذشت از روزگار
- بخش ۳۴ - بدنیا آمدن خشایارشا — شهنشه بیامد بکاخ بهار
- بخش ۳۳ - اردو کشی داریوش به هندوستان — سه سالی چو بگذشت از عیش و نوش
- بخش ۳۵ - تحصیل اجازه خشایار از پدرش برای رفتن به شکار — شهنشه بفرمود فرزند من