انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- رباعی شمارهٔ ۱۴۰ — روزی که خرد سرشک رنگین ریزد
- رباعی شمارهٔ ۱۳۷ — خاک قدم تو تاج خورشید ارزد
- رباعی شمارهٔ ۱۳۴ — گر دست غم تو دامن من گیرد
- رباعی شمارهٔ ۱۳۹ — رای تو که صلح روز ملک انگیزد
- رباعی شمارهٔ ۱۳۳ — روی تو که شمع لاله زو درگیرد
- رباعی شمارهٔ ۱۳۵ — روی تو به دلبری جهان می‌گیرد
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶ — رایت که جهان به پشت پای اندازد
- رباعی شمارهٔ ۱۳۸ — جانا غم تو به هر عطایی ارزد
- رباعی شمارهٔ ۱۴۵ — آخر دل من به وصل پیروز نشد
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴ — رای تو به هیچ رای خرسند نشد
- رباعی شمارهٔ ۱۴۶ — عدل تو چو سایه بر ممالک پوشد
- رباعی شمارهٔ ۱۴۷ — با آنکه زمانه جز بدی نسگالد
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸ — زلف تو به فتنه باز بیرون آمد
- رباعی شمارهٔ ۱۴۱ — تشریف هوای تو به هر جان نرسد
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳ — از عشق تو درجهان سمر خواهم شد
- رباعی شمارهٔ ۱۴۲ — نه مشکل روزگار حل خواهد شد
- رباعی شمارهٔ ۱۵۳ — چون سایه دویدم از پسش روزی چند
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱ — آنی که کفت ضامن ارزاق آمد
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶ — آن روز که جان نامهٔ عشق تو بخواند
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵ — پست افکندم غم تو ای سرو بلند
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲ — رنجی که مرا ز هجر آن ماه آمد
- رباعی شمارهٔ ۱۵۴ — ای دل چه کنی به عشوه خود را خرسند
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰ — تا رای تو از قدح به شمشیر آمد
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹ — رخسار تو چون سوسن آزاد آمد