انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- رباعی شمارهٔ ۴۰۰ — جانا بر نور شمع دود آوردی
- رباعی شمارهٔ ۴۰۱ — دیروز که در سرای عالی بودی
- رباعی شمارهٔ ۳۹۹ — دی در چمن آن زمان که طوفی کردی
- رباعی شمارهٔ ۴۰۲ — گر همت من دل به جهان برنهدی
- رباعی شمارهٔ ۴۰۳ — هر شب بت من به وقت باد سحری
- رباعی شمارهٔ ۴۰۴ — کویی که درو مست و بهش درگذری
- رباعی شمارهٔ ۳۹۷ — با دل گفتم گرد بلا می‌گردی
- رباعی شمارهٔ ۳۹۸ — در کفر گریزم ار تو ایمان گردی
- رباعی شمارهٔ ۴۰۵ — ای شب چو ز نالهای من بی‌خبری
- رباعی شمارهٔ ۴۰۶ — دل سیر نگرددت ز بیدادگری
- رباعی شمارهٔ ۴۰۷ — با دلبرم از زبان باد سحری
- رباعی شمارهٔ ۴۰۹ — مسعود قزل مست نه‌ای هشیاری
- رباعی شمارهٔ ۴۱۲ — بر سنگ قناعت ار عیاری داری
- رباعی شمارهٔ ۴۰۸ — ای دل بنشین به عافیت کو داری
- رباعی شمارهٔ ۴۱۱ — ای دل به غم عشق بدین دشواری
- رباعی شمارهٔ ۴۱۰ — گفتی که به هر قطعه مرا هر باری
- رباعی شمارهٔ ۴۱۴ — چون چنگ خودم به عمری ار بنوازی
- رباعی شمارهٔ ۴۱۳ — در بنده به دیدهٔ دگر می‌نگری
- رباعی شمارهٔ ۴۱۶ — بر جان منت نیست دمی دلسوزی
- رباعی شمارهٔ ۴۱۵ — چون صبح درآمد به جهان‌افروزی
- رباعی شمارهٔ ۴۱۷ — هرکو به مواظبت بخواند چیزی
- رباعی شمارهٔ ۴۱۸ — ای نوبت تو گذشته از چرخ بسی
- رباعی شمارهٔ ۴۱۹ — دی درویشی به راز با همنفسی
- رباعی شمارهٔ ۴۲۰ — با دل گفتم که‌ای همه قلاشی